مردم اولین سلولِ سرطانی برای ایجاد فتنه و دعوا هستن.

سراغم نیا و رهایم کن بگذار به دردِ خود بمیرم.

این ایده اد شدن موزیک به اکانت توی تلگرام خیلی جالب بود اینو از جایی فهمیدم که دیدم من شیفته گوش دادنِ آهنگ های رندوم و مختلف از اکانت های آدم های ناشناس و رندوم هستم انگار تو مترو یه گوشِ هندزفری یا ایرپاد یارو تو گوشمِ و موقع پیاده شدن بهش برمیگردونم و ایستگاه های بعدی این چرخه تکرار میشه . و قسمت خوشحال کننده اینجاست که بیشترشون آهنگایِ مورد علاقه امو گوش میدن.

اومدم بگم شب بخیر و خداحافظ دلم نیومد یه دوتا دونه عکسایِ این هفته رو نفرستم.

-غم با من زاده شده.

سالِ پیش این موقع هاس شاید اون موقع آدمِ خوشحال تری بودم‌.

خونه غمگین ترین جایی بود که توی این جهان تجربه کردم.