یه دیالوگی هست که میگه:
خوشبختی بدون بدبختی معنی ای نداره،اگه آدما همیشه خوشبخت بودن هیچوقت قدر خوشبختی رو نمیدونستن:)
ایستادهام
و کسی هم
نمیداند
این بنای
به ظاهر محکم
چقدر در
آستانهی
فرو ریختن
است .
[بزرگترین ترسم اینه که در آینده هیچی نشم چون الان دارم سعی میکنم همه چی باشم.]