عاشق اتفاقات بدون برنامه ریزی ام، اتفاقات یهویی و رندوم که هیچ کسی ازشون خبر نداشت.
ولی من ترجیح میدم همون "مشکل" باشم تا اینکه بزارم بقیه هرجوری دلشون میخواد باهام رفتار کنن.
من خیلی وقته رو مود"نمیخوام، نمیرم، مهم نیست، حسش نیست، ولش کن، خستم، روح و روانم درد میکنه" ای هستم.