که تحمل هر دردی ممکن است، اِلا دلتنگی!

‏معمولا آدم ساکتیم و جزئیات مهم زندگی شخصیم رو برا کسی تعریف نمیکنم ولی وقتی با یکی گرم بگیرم و شروع کنم حرف زدن دیگه تا یجاهایی پیش میرم و چیزایی رو میگم که طرف پشماش میریزه. ‏البته همیشه‌ام بعدش پشیمون میشم پیش خودم میگم کاش دهنمو بسته بودم.

وقتی که منو بردی لب صخره و با جلب کردن اعتمادم کاری کردی بهت تکیه کنم؛ موقعی که یهو پشتمو خالی کردی تا تنهایی پرت بشم توی دریا، من شنا کردنو یاد گرفتم. ازت ممنونم.

من واسش ابتهاج بودم اون خیابانی دوست داشت.

من هنوزم وقتی میرم سراغ این کتاب و صفحه اخر خصوصا خط اخرو میخونم قلبم مچاله میشه.

در خیالم با خیالت بی خیالِ عالمم تا که هستی در خیالم، با خیالت؛ خوش خیالِ عالمم

+++

رنج به جان کوچکت نرسد؛ عزیز من..

فقط 20 هزار تومن..

اونجا که سعدی میگه: آن شب که تو در کنار مایی روز است..