آه شدم ابر شدم باریدم؛ تو ولی باخبر از حالِ بدم خندیدی.. -لیلامقربی

من خود گریانم. کسی می‌باید که مرا بخنداند. -مقامات‌شمس

یک سینه پر از قصه‌ی هجر است ولیکن از تنگ دلی طاقت گفتار ندارم... -امیرخسرودهلوی

کز برایش میتوان از جان گذشت :) -هوشنگ‌ابتهاج

سنگینیِ خاطرات..

گاهی هیچکس را نداشته باشی بهتر است باور کن بعضی ها تنهاترت می‌کنند.‌ -حسین‌پناهی

دوری و حکمت و قسمت همگی بهانه است آنکه خواهانِ تو باشد در رَهَت جان می‌دهد -سارایوسفی

لطفا اگر کسی را دوست دارید آرامشش باشید؛ همه خسته‌ایم.

این مغز دیگه درد میکنه؛حالا تو هی حرف از منطق بزن!

تو چه دانی که پس از هر نگه ساده من؛ چه جنونی چه نیازی چه غمیست؟

بخشی از او هیچوقت به مردم نشان داده نشد. رفتار های غیر قابل پیش بینی اش، شخصیتش را مبهم و خاکستری میساخت و درک این سایه ی سنگین، برایم سخت بود. شاید اصلا انسان نبود یک انسان چگونه میتواند توان التیام زخمی را داشته باشد که خودش آن را روی تن نشانده است؟ با تمام مزیت هایش، وقتی که با او حرف میزدی از حاله‌ی سرد و بی روح زمین جدا میشدی و مانند نفسی خود را رها و ازاده احساس میکردی. شاید او واقعا ماه بود در لباس یک انسانِ فرهیخته، کامل و منطقی . -Yeganeh

من نمیدانستم معنیِ هرگز را ، تو چرا باز نگشتی دیگر؟