آدمایی که به همچی شک دارن و باعث ناراحتی بقیه میشن خیلی زشتن. من به عنوان کسی که اصلا داخل این ماجرا نبوده جای شخص اول عذاب وجدان دارم و جای شخص دوم ناراحتم. اینا خیلی زشتن، اونایی که جو میدن و بدتر میکنن از اینا زشت‌ترن. میخوام برم توو غار تنهایی اه.

بعد از یه هفته امروز بابا بسته رو آورده بود که باز کنم. لبخند نشست رو لبام بعد دیدنشون. شنبه هفته‌ی قبل رسیده بود:)))

موقع کارا داشتم مداحی گوش میدادم یجا میگه مث مادر جوون مرده برات گریه میکنم ببری یا نبری به کرب و بلا گریه میکنم بدترین نوع گریه، گریه‌ی مادر جوون مرده رو میگه. سنگینی وضعیت الان همینجا مشخصه:))))

شرایط پیچیدست. غم بزرگ میاد که غمای کوچیک تر رو تسکین بده و این غم بزرگ هر روز با بزرگتر از خودش داره تسکین میگیره

هر دفعه فکر میکنم بزرگترینه و بدتر از این نمیشه یهو خلافش ثابت میشه. نتونستم مثل یه آدم معمولی عزاداری کنم.

دیگه مغزم توان تحمل سر و صدا نداره. باتری اجتماعی بودنم تموم شده.

بالاخره خونه:))) امشب جوری بود که فقط میخواستم سریع‌تر بیام خونه.

اون روزای بچم:)))

ظهر نشسته کمتر از 5 دقیقه از خستگی خوابم برد:)))