اجازه بده کمی خودم را تعریف کنم: من زنگِ در خونه‌ای‌ام که سال‌هاست کسی اونجا زندگی نمی‌کنه... 🕰️ یه پیامِ نرسیده، یه بغضِ سانسور شده وسطِ خنده‌هام... من چراغی‌ام که روشن می‌مونه، حتی وقتی کسی نمیاد...💡 یه شعرِ خط‌خورده، یه آهنگ که پاکش کردن از پلی‌لیستِ کسی...🎶 من "دوستت دارم"ی‌ام که هیچ‌وقت گفته نشد، یه بغلِ جا مونده پشتِ درِ بسته...🚪 من، یک نفرم... که کسی نفهمید چرا این‌قدر بی‌صدا داره تموم میشه. 🌧️

🎉🎂 تولدت مبارک، حنای نازنینم 🎂🎉 تولد توعه... روزی که خدا تصمیم گرفت یکی از قشنگ‌ترین لبخندهاشو به دنیا هدیه بده. روزی که تو چشم باز کردی و بی‌خبر از همه، شدی نوری تو دل خیلی‌ها... از جمله دل من. حنای قشنگم، نمی‌دونی چقدر خوشحالم که توی این دنیای بزرگ، جایی، یه نقطه‌ای، سرنوشت ما رو به هم وصل کرد. با یه جمله ساده شروع شد، یه پیام کوچیک... اما شد پنجره‌ای به سمت آشنایی با یه روح لطیف، با دختری که قلبش از جنس مهربونیه. تو فقط یه دوست نیستی، تویی که وقتی نیستی، جاش خالیه؛ تویی که با بودنت، حتی از پشت صفحه‌ها، می‌تونی حال دلمو بهتر کنی؛ تویی که بودن باهات، حتی توی مجازی، واقعی‌تر از خیلی رابطه‌های حضوریه. حنای نازنینم، تولدت مبارک 🌸 امیدوارم این سال برات پر باشه از تجربه‌های قشنگ، از روزایی که شبشون با لبخند تموم می‌شه، از آدمایی که قدر مهربونی‌تو بدونن، از آرزوهایی که با چشمات واقعی می‌شن. من از دور، اما با تمام قلبم، تولدت رو جشن می‌گیرم. یه دل دارم که با بودنت آرومه... و یه لبخند، که هر وقت اسمت میاد، ناخودآگاه میاد رو لبم. دوستت دارم، بی‌بهونه، بی‌مرز... و همیشه کنارت هستم، حتی وقتی دورم. تولدت مبارک حنای من... 🎈💖🌷

گاهی دلم می‌خواهد از روزهایی بگویم که رفتند، از لبخندهایی که دیگر نمی‌شنوم، و از دست‌هایی که دیگر نمی‌توانم بگیرم. اما هیچ‌کس نیست که بشنود، جز این سکوت سرد که همدم همیشگی من شده است. پس می‌نویسم، برای هیچ‌کس، شاید همین نوشتن به تنهایی، تسکین باشد. ── | نامه‌هایی به هیچکس

_

-

اسمون🛐🛐🛐🛐🛐🛐

اورتینک بودن خیلی مزخرفه خیلی 🚶‍♀️

عطرِ گیسـویِ تو پُر کَرده هَوا را نکُنـد ؛ لایِ موهایِ خودَت قَمصـرِ کاشـان داری ؟🤍

:)))))))))) . 🛐