۳:۱9 بامداد درس خوندم، جزوه تموم شده، خلاصه‌ها هم مرور شدن اما ذهنم هنوز نمی‌فهمه چرا درست خوندن هیچ ربطی به آروم بودن نداره 😵‍💫📚 منطق می‌گه: «آفرین! آماده‌ای» دل می‌گه: «حالا اگه یه فصل یادت رفته باشه چی؟» مغزم: «بریم با اضطراب بغل کنیم دیوارو تا صبح» 🧠🧱 حس یه قهرمانو دارم که بعد از نجات دنیا، تو سکوت شب، نشسته داره به آسمون نگاه می‌کنه 🌌😌 یه قهرمان با خط چشم پخش‌شده و جزوه‌هایلایت‌شده 🤓✨ دست‌هام بوی ماژیک می‌ده، چشمام بوی خواب ولی تهش اینو می‌دونم: خوندم، تلاش کردم، و هر چی بشه، این جنگو با عزت جلو رفتم 💪🕊️ فقط امیدوارم فردا سوالای امتحان هم همین‌قدر با عزت باهام رفتار کنن 😬🙏 | 𝐄𝐜𝐥𝐢𝐩𝐬𝐄𝐍𝐨𝐭𝐞 🌙📖 |

"دوست داشتن، یعنی هنوز هم گیسوانت را با دستان لرزانم ببافم..." 🤍🕊️

آیدا جانم... موهایت سپید شده و دست‌هایم دیگر لرزان است،اما دلم... هنوز با هر نگاهت،جوان می‌شود 🌿 من هر روز دوباره عاشقت می‌شوم،وقتی گیسوانت را آرام می‌بافم و گذشته را بی‌صدا مرور می‌کنم 🤍 با عشق، احمد ☁️ | از نامه‌های احمد شاملو به ایدا |

درد آدمو عوض میکنه..

در سکوت عمیق شب، وقتی که همه چیز به خواب رفته است، نام تو مثل کهکشانی دور و رازآلود در دل ذهنم می‌درخشد تو را نه از این زمین، که از آن سوی کهکشان‌ها شناخته‌ام؛ از جایی مثلاندرومدا، جایی که نور و تاریکی با هم می‌رقصند و فاصله‌ها به یک رؤیا تبدیل می‌شوند تو آن هستی که حتی ستارگان، برای دیدنت صف کشیده‌اند، تو آنی که کهکشان‌ها برایت سروده‌اند، و من؟ من فقط یک آدم گم‌شده‌ام میان گرد و غبار، که دل به چشم‌هایت بسته‌ام، چشم‌هایی شبیه اندرومدا؛ بی‌پایان، اسرارآمیز، و پر از افسون |

آدمایی هستن که وقتی کنارتن، دنیا بوی گلای بی‌نام می‌گیره… نه به خاطر عطر خاصی، نه چون حرفای قشنگی بلدن— چون بودنشون یه حسِ عجیبه، یه آرامش بی‌دلیل…🍃 بوی برگای خیسِ پاییز، بوی خنده‌ای که اتفاقی وسط غم‌هات می‌اد، بوی اولین باری که باهاشون راه رفتی، بدونِ اینکه بدونن قلبت رو جا گذاشتی... 🎞️🕊️ آدمایی که دوستشون داریم، عطر ندارن، اما بوی بودنشون تا همیشه توی لحظه‌هامون می‌مونه. تو خواب، تو خاطره، تو هر نفس...

ای جان من غرق سودای تو بی تماشای تو دل ندارد ذوق گفتگويی بی جلوه ات آرزو بی حاصل بی تو در باغ دل خود نرويد سرو آرزويی