هیچ قراری، قشنگ‌تر از قفل شدن دستا نیست . . .

"از زبان شخصی که در زندگی همیشه جنگیده است" من همیشه برای زندگی جنگیده ام... برای امید ، برای آرامش ، برای لبخندی که شاید روزی برگردد. اما این روزها ، انگار روحم زیرِ بارِ خستگی خم شده است. در رگ هایم اندوه جریان دارد و تمام نمی‌شود. سخت است کنارِ کسانی نفس کشیدن که دوستشان داری،اما هیچ‌وقت دغدغه هایت را نمی‌فهمند . من به آرامش نیاز دارم... به اطمینان از فردا،به باوری که«بگوید همه چیز درست میشود.» آنقدر از استرسِ فردا و فرداها ترسیده ام که احساس می‌کنم پیر شده ام.خسته ام از تلاش هایی که بی نتیجه ماندند ، از روزهایی که غم در من ریشه دواند. از فکر کردن به اشتباهاتی که دیگر راه بازگشتی ندارند. خسته ام از صداهای بلند ، از قضاوت ها از سرزنش شدن . گاهی فقط دلم سکوت می‌خواهد در آغوشِ آرامشی که هنوز پیدایش نکرده ام.. اما هنوز اُمید دارم،چون گاهی خسته بودن هم بخشی از مسیرِ قوی ماندن است.

دیدم که برنداشت کسی نعشم از زمین خود نعش خود به شانه گرفتم گریستم 🚶‍♀

گرچه چشمان ِ تو جز در پی زیبایی نیست دل بکَن آینه اینقدر تماشایی نیست . .

حاصل ِخیره در آینه شدن ها آیا دو برابر شدن ِ غصه ِ تنهایی نیست؟

بی سبب تا لب ِ دریا مکِشان قایق را قایقت را بشکن ، روح ِ تو دریایی نیست . .

آه در آینه ، تنها کِدرت خواهد کرد آه دیگر دمت ای دوست مسیحایی نیست !

آنکه یک عمر به شوق ِ تو در این کوچه نشست حال وقتی به لب ِ پنجره ِ می‌آیی نیست . .

خواستم با غم ِ عشقش بنویسم شعری گفت : هر خواستنی عین ِ توانایی نیست(:🫴💘