For: @Mia_Clarie From: ۴۹۷۵۱ کیلومتری اورانوس

یادِ گرمی دست هایت روحم را به پرواز در می‌اورد اما افسوس که حتی همین هم خیال است و تو هیچگاه نزدیکِ من نبودی.. اما من هنوز شیفته ی وجودِ توام . جانم از آتش غم سوخت ، نگویید اخر تا غمش یک نفسم جان نگذارد چه کنم عراقی For:https://eitaa.com/Mia_Clarie From:درماندگی آموخته شده

For: @herInbetween From: ۴۹۷۵۱ کیلومتری اورانوس

چه فایده که درد و غم مرا از زندگانی سیر کند و تو دیگران راهم خانه خراب کنی.. دلِ خویش میگرید اما لبخندی بر لب دارم ؛ هرچند دنیایم به پایان رسید ولی اجبار است که حالا بی تو زنده بمانم تلخ است روزگار ، مگر با بهانه ای پیدا کنیم دلخوشی کودکانه ای فاضل نظری For:https://eitaa.com/herInbetween From:درماندگی آموخته شده

For: رختکن بازنده ها From: ۴۹۷۵۱ کیلومتری اورانوس (هم عکست خیلی بامزه بود هم چشمات🤏🏻)

در میان انبوهی از سردرگمی زندگی میکنم ؛ نمیدانم باید چطور بود و چگونه زندگی کرد هرکسی از خودی که باید هزاران کیلومتر فاصله دارد . میخواهم خودم باشم اما هراس دارم از "من" درمیان این عالمِ دروغین . عمری پیِ آرایش خورشید شدیم آمد و ظلمات عصر و نومید شدیم دشوارترین شکنجه این بود که ما یک یک به درون خویش تبعید شدیم محمدرضا شفیعی کدکنی For:https://eitaa.com/joinchat/733677155C8d6b328a00 From:درماندگی آموخته شده

For: Moanat From: ۴۹۷۵۱ کیلومتری اورانوس 🔥🔥

میگفتند که چشم ها آیینه ی روح هستند اما چرا دیگران مدام از خشمِ چشم هایم گله میکردند؟ درونِ من سرازیر از سخن هایی بود که نمیشد فریاد زد و آن ها بجای گوش دادن به سخن هایم و خوردن چایِ لبسوز در کنارم ، مرا خشمگین و بی اخلاق می‌خواندند . مثل کسی هستم که چندین کافه غم دارد اما برای گریه اش ، یک شانه کم دارد مرتضی درخشان For:Moanat From:درماندگی آموخته شده