For: رختکن بازنده ها From: ۴۹۷۵۱ کیلومتری اورانوس (هم عکست خیلی بامزه بود هم چشمات🤏🏻)

در میان انبوهی از سردرگمی زندگی میکنم ؛ نمیدانم باید چطور بود و چگونه زندگی کرد هرکسی از خودی که باید هزاران کیلومتر فاصله دارد . میخواهم خودم باشم اما هراس دارم از "من" درمیان این عالمِ دروغین . عمری پیِ آرایش خورشید شدیم آمد و ظلمات عصر و نومید شدیم دشوارترین شکنجه این بود که ما یک یک به درون خویش تبعید شدیم محمدرضا شفیعی کدکنی For:https://eitaa.com/joinchat/733677155C8d6b328a00 From:درماندگی آموخته شده

For: Moanat From: ۴۹۷۵۱ کیلومتری اورانوس 🔥🔥

میگفتند که چشم ها آیینه ی روح هستند اما چرا دیگران مدام از خشمِ چشم هایم گله میکردند؟ درونِ من سرازیر از سخن هایی بود که نمیشد فریاد زد و آن ها بجای گوش دادن به سخن هایم و خوردن چایِ لبسوز در کنارم ، مرا خشمگین و بی اخلاق می‌خواندند . مثل کسی هستم که چندین کافه غم دارد اما برای گریه اش ، یک شانه کم دارد مرتضی درخشان For:Moanat From:درماندگی آموخته شده

For: @Past_777 From: ۴۹۷۵۱ کیلومتری اورانوس

حتی ستاره ها پس از مرگ ، سالها برای مردم میدرخشند اما اگر من زمانی که هنوز زنده ام کسی درخشمم را نبیند و فراموشم شوم..؟ و از طرفی هم خسته ام از اینهمه تلاش برای درخشش کاش فقط لحظه ای کسی مرا همینطور که هستم فراموش نکند . اگر همه جا تاریک بود دوباره بنگر شاید نور خود تو باشی مولانا For:https://eitaa.com/Past_777 From:درماندگی آموخته شده

For: @Jima_xa From: ۴۹۷۵۱ کیلومتری اورانوس

تکیه گاهِ من چه کسی بود جز لیوانِ چایی ام؟.. نه زبانم به سخن گفتن میرفت و نه تنم وادار به آغوش های دروغین میشد . او در سکوت مرا میفهمید بدون ذره ای قضاوت و امیدِ تهی و سینه ی گرفته ام را نرم میکرد . بگذشت و چه گویم که چه برمن بگذشت؟ سعدی For:https://eitaa.com/Jima_xa From:درماندگی آموخته شده