به هرحال هرکسی باید دنبال بهانه ای باشد که او را وادار به ادامه ی حیات کند و آن بهانه برای من لحظه هایِ زندگی ام است ، اینکه نمیدانم چقدر از آنها هنوز هم برای من باقیست مرا وادار میکند تا در اوجی از غم ها برای صدای باد هم لبخند بزنم .
اگر درخت ، اگر آسمان ، اگر رودم
به آنچه سهم من از بودن است ، خشنودم
فاضل نظری
For:https://eitaa.com/mongeh
From:درماندگی آموخته شده
بنظر نگاهِ یکسری ها میتواند مملو از ارامش و احساسات خوب باشد ، مثلِ نگاهی که خودم در آینه به خود میاندازم .
و چه خوب است که میان عالمی از نگاه های بد و دردناک خودمان گاهی میتوانیم نگاهی پر محبت به خویش بیندازیم .
تو آن نگاهِ خیره ای در انتظار آمدن
من آن دو پلک خسته که به هم نمیگذاریام
سید تقی سیدی
For:ماهک
From:درماندگی آموخته شده
با لبخندی که نمیدانم با چه احساسی همراه بود همیشه مرا ستاره صدا میزد و حالا میدانم که چرا ..
"شعلهور ام همانند ستاره ای که دیگران تنها محو درخشش هستند اما کسی از دردی که به هنگامِ نورانی شدن میکشد نمیداند ."
مهتاب شب که جامش از اختر لبالب است
گر هر ستاره ماه شود باز شب ، شب است
مهدی اخوان ثالث
For:https://eitaa.com/iistar
From:درماندگی آموخته شده
نشانه ای از عشق در سینه ام وابسته به گذشته هاست .
هربار که ورقی از گذشته را میخوانم یا در خانه ای نورانی میایستم زنده ام و قلبم سرشار از شادی و عشقی وصف نشدنی است ؛
غم مخور جانا در این عالم که عالم هیچ نیست
نیست هستی جز دمی ناچیز و آن دم هیچ نیست
ملک الشعرا بهار
For:https://eitaa.com/joinchat/2458453031Cc9033d3efc
From:درماندگی آموخته شده