می‌دانی . . من مجبورم موفق شوم ؛ وگرنه همه آن رنج‌هایی که تا به حال کشیده‌ام فقط رنج بوده‌اند . - ویکتور فرانکل

بُغض‌ =)))))

روزهایی که تصاویر شما روی تختِ بیمارستان منتشر شد ، بندِ دلِ یه ملت رو پاره کرد . ما اصلا طاقتِ دیدنِ اون ملحفه‌های سفید و اون سرمی که به دستت وصل بود رو هم نداشتیم . دست‌ و‌ پامون می‌لرزید وقتی شما رو ، حتی واسه یه لحظه ، خوابیده روی تخت بیمارستان می‌دیدیم . ما به ایستادنت عادت داشتیم آقا ؛ به اون خطبه‌های طوفانیت ، به اون دستِ چپی که تو هوا می‌چرخید تا معادلاتِ دنیا رو به هم بریزه ، به اون قامتی که وقتی به نماز وامی‌ستاد ، انگار لنگرِ زمین و آسمون سفت می‌شد . حالا تابوت ؟! تشییع ؟!

کتابام وقتی جلوشون با گوشیم ور میرم :

عاشورای سید علی . .

+++++

خبر نیومد .. به آسمون ما قمر نیومد :)

آزادی بیانتون داره بیداد میکنه ..

مظلوم علی . . 💔

انگار دوباره رفتیم ۹ اسفند..

منم همینطور خانم امامی منم همینطور :)))))) باور کنید دلمان تنگ است . .

دوستان بزنین شبکه ۳ ؛ مستند روزی که با تو بودم :)