من تو را برای بینهایت میخواستم ، برای عشق ، برای جان دادن ، برای دلتنگی ِزیر باران ، برای خودم برای خودم برای خودم و از تمام این خواستن ها نخواستن ِتو به من رسیده است .
باز هم باغچه از غنچهی پژمرده پر است
شهر، از مردم دلتنگ و دل آزرده پراست
- فاضل نظری