قرن ها بعد اگه قبر مرا نبش کنند... کفنی نیست،تنی نیست ولی بوی تو هست

_

از همان روزی كه گفتی اهل چای و قهوه‌ام كافه گردی میكنم شايد تو را پيدا كنم . .

من زخم‌های بی‌نظیری به تن دارم اما تو مهربان‌ترینشان بودی عمیق‌ترینشان عزیزترینشان بعد از تو آدم‌ها تنها خراش‌های کوچکی بودند بر پوستم که هیچ‌کدامشان به پای تو نرسیدند به قلبم نرسیدند بعد از تو آدم‌ها تنها خراش‌های کوچکی بودند که تو را از یادم ببرند، اما نبردند تو بعد از هر زخم تازه‌ای دوباره باز می‌گردی و هر بار عزیزتر از پیش هر بار عمیق‌تر...

بیا وُ سرنوشتِ من باش! آخه یادمه عزیزجون همیشه میگفت کسایی كه تو سرنوشتِ هم باشن، به همديگه برميگردن، ممکنه دور باشن یا شايد دور بشن اما دیر و زود داره وُ سوخت و سوز نداره بالاخره همو پيدا میكنن و بهم میرسن...

همه‌شب دست به‌دامانِ خدا تا سحرم ؛ که خدا از تو خبر دارد و من بی‌خبرم ..

کاش ذکری یادمان میداد در باب وصال در مفاتیح الجنان شیخ عباس قمی :)

_