اسم خود را حذف کردم از صف اهدای عضو قلب عاشق ها که دیگر قابل پیوند نیست!

هممون نیاز داریم یه بار تو عمرمون با کسی آشنا بشیم که وقتی مشغول مرتب کردن کلمات برای گفتن حسمون هستیم بگه: ادامه نده، می‌دونم چی می‌خوای بگی؛ کسی که بعد اشتباهاتمون بگه: معذرت خواهی نکن، می‌فهمم چی شده؛ کسی که موقع قایم کردن ناراحتیمون سریع بفهمه؛ کسی که بعد دیدن تاریک‌ترین قسمتای وجودمون باز هم مارو بخواد؛ همه‌ی ما نیاز داریم فقط یه بار تو عمرمون کسی رو داشته باشیم که بیشتر از خودمون بشناستمون و تو هر شرایطی کنارمون بمونه.

_

من که بیمار غم هجر توعم میدانم جز وصال تو مرا نیست مداوای دگر ..

_

خسته ام .. مثلِ در آغوشِ کسی جا نشدن...

گاهی فکر می کنم حرف‌ها هم شبیه غذاها تاریخ انقضا دارند... یعنی باید درست و به‌موقع مصرف شوند یعنی اگر تاریخِ مصرفشان بگذرد، به‌درد‌نخور می‌شوند، دور ریختنی می‌شوند! فکر کن… یک غذای تازه و گرم و داغ، چقدر به جانت می‌چسبد؟ حرف‌ها هم همین‌اند… تا وقتی مزه دارند که گوشی برای شنیدن در انتظارشان باشد  زمانش که بگذرد سرد می‌شوند، از دهان می‌افتند! گاهی به این فکر می‌کنم که هیچ چیز در دنیا به اندازه "دوستت دارمی" که به موقع گفته نمی‌شود مسموم نیست!