در خیالات خودم، در زیر بارانی که نیست می‌رسم با تو به خانه، از خیابانی که نیست ؛ می‌نشینی روبرویم، خستگی درمی‌کنی چای می‌ریزم برایت، توی فنجانی که نیست باز مي‌خندی و مي‌پرسي، كه حالت بهتر است؟! باز می‌خندم که خیلی، گرچه می‌دانی که نیست ! شعر می‌خوانم برایت، واژه‌ها گل می‌کنند ؛ یاس و مریم می‌گذارم، توی گلدانی که نیست چشم می‌دوزم به چشمت، مي‌شود آیا کمی دستهایم را بگیری بین دستانی که نیست ؟! وقت رفتن می‌شود، با بغض می‌گویم نرو پشت پایت اشک می‌ریزم، در ایوانی که نیست می‌روی و خانه لبریز از نبودت می‌شود باز تنها می‌شوم، با یاد مهمانی که نیست ! رفته‌ای و بعد تو این کار هر روز من است باور اینکه نباشی کار آسانی که نیست :)!

تصمیم داشتم این‌جارو پاک کنم .. ولی نه.. نمی‌دونم یعنی.. وقتی او نخواند چه فایده ؟

_

دلتنگ : )

«أَلَیْسَ اللَّهُ بِکَافٍ عَبْدَهُ»

چه کنم با غم خویش؟ گه گهی بغض دلم میترکد دل تنگم زعطش میسوزد شانه ای میخواهم که گذارم سر خود بر رویش و کنم گریه شاید کمی ارام شود ولی افسوس که نیست‌..

هر شب دلم بهانه‌ی تو را ..هیچ بگذریم ! امشب دلم دوباره تو را..هیچ شب بخیر؛)

من از دیوانه هم فراترم .

میگه که.. دیوانگی ها گر چه دائم دردسر دارند.. دیوانه ها از حال هم اما خبر دارند:)

دلتنگم و میل سخنم نیست...

_