eitaa logo
چکّه
39 دنبال‌کننده
315 عکس
173 ویدیو
4 فایل
. .. ... چکه از هر واژه‌ام افتاده در این بیت‌ها هر چیزی ممکنه🫰🏻 ...ـــــ... هر چه دلِ تنگت می خواهد بگو ... https://punz.ir/message/03tnXXl
مشاهده در ایتا
دانلود
خیلی وقت‌ها آدمیزاد خودش، با اختیار خودش، از برخی نعمت‌ها محروم می‌مونه؛ نعمت حاضر و آماده است، اما آدم یا اراده نمی‌کنه یا تنبلی میاد سراغش. چهارشنبه‌ها ما یک قرار هفتگی داریم؛ در خانه‌ی حضرت زهرا سلام‌الله‌علیها دور هم جمع می‌شیم و سر سفره‌ی مادرمون می‌شینیم. دیشب هم هیئت برقرار بود؛ آن هم در شب‌ وفات بانویی که کراماتش برای همه زبان‌زدست؛ خانم ام‌البنین سلام‌الله‌علیها. اما من... متأسفانه داشتم با اختیار خودم از این نعمت بزرگ جا می‌موندم. تا اینکه به لطف رفقا، خدا این نعمت را از حقیر دریغ نکرد. (تا اینجا شاید بگید: «سید خدا، پس عکس چی شد؟ اینا چه ربطی داشت؟ اِصبِرْ، می‌گم!») آخر شب دم در مسجد با یکی از رفقا نشسته بودیم، منتظر آقای اسنپی. که ناگهان آقای غفاری از دور پیداشون شد. بعد از سلام و احوال‌پرسی، چیزی در دستشون دیدم. جلدش هیچ نشونه‌ای نداشت، نه از عنوانش چیزی معلوم بود، نه از طرحش. فقط حدس زدم کتابه. شیطنت کردم،😉 زدم به پررویی و گفتم: «برای من کتاب خریدید؟» یه نگاه به من کرد، یه نگاه به کتاب… بعد خیلی ساده گفت: «بیا، برای تو.» (و خب، من هم که علاقه‌م به هدیه دادن و هدیه گرفتن کتاب، از نوع مرضیه! 🫣) کتاب را که گرفتم، دیدم: اعععع… کتاب شهید حسین محرابی است؛ شهید خندانِ مشهد. بعد فهمیدم آقای غفاری تازه از مراسم سالگرد شهید برگشته بودند. گاهی آدم برای رسیدن به یک نعمت تلاش می‌کنه، اما خدا کنارش، یک نعمت دیگر هم کف دستش می‌گذاره. برای من نعمت دوم این بود که فهمیدم شهیدمحرابی فراموشم نکرده… حواسش هست.💚 |
چکّه
من‌برنگشتم‌،اما‌توبرگرد یااباصالح (عجل الله تعالی فرجه) | #چکه
بر آنم گر تو بازآیی که در پایت کنم جانی و زین کمتر نشاید کرد در پای تو قربانی |
پسندم آنچه را جانان پسندد... |
رنج‌فراق‌هست‌و‌امید‌وصال‌نیست این«هست‌و‌نیست»‌کاش‌زیر‌وزبر‌شود |
🖼 | خروج از غفلت 📌 راه رهایی از غفلت، مجاهده و کار کردن برای خداست. حتی اگر نصف وقت‌مان را به او بدهیم، کم‌کم تمام اوقاتمان برای او خواهد شد. 🔅 نور اهل خدا خاموش نمی‌شود، همچون زهره که در سپیده‌دم نیز می‌درخشد. Nooremojarrad_com
المنة لله که دلم صید غمی شد کز خوردن غم‌های پراکنده برستم |