تحت فشار بودنم به این مرحله رسیده که فکر میکنم شهید شدن خیلی بهتره!

این فشار داره خودشو به صورت ریزش مو چاق شدن کندن پوستای لب جوش های پوستی بیدار موندن تا هرجا بتونم خریدن هرچیزی به دستم میاد خوابیدن تا حدی که از ترس مامان بیدار شم و خیلی چیزای دیگه نشون میده!

گاهی اوقات فکر میکنم اگر بسته پستی برای منتظر موندن نداشته باشم احتمال اینکه یهو بزنم زیر همه‌چی خیلییی زیاده!

این دوره از زندگی هم می‌گذره هرکسی گاهی اوقات نیاز داره حرفهای دلشو یه‌جایی‌ بریزه که هیچکسی نتونه قضاوت‌ش کنه، من چنلمو انتخاب کردم، امیدوارم با حرفام خسته‌تون نکنم. اگر هم آلبالویی خسته شد می‌تونه صاحب جدید پیدا کنه، من یه آلبالوی خوشگل و همه‌چی‌ تموم تحویل بقیه میدم. 🥲✨

پس آلبالوهای من بزارین با حرفام خسته‌تون کنم!

از کلمه «و» خوشم نمیاد. احساس میکنم نوشتارم رو زشت می‌کنه! مثل همین الان که «رو» زشت‌ش کرد!

حس میکنم تنها دلیل ادامه دادنم جز بسته های پستی‌م نیست!

ادب به تصویر در آمد و عباس شد..

بعدا؟.... بعدا چای سرد میشه، بعدا دستا چروک میشه، بعدا چشما ضعیف میشه، بعدا کمر خم میشه، بعدا زندگی تموم میشه، بعدا خیلی دیر میشه!

شله‌‌ی‌امام‌حسین(ع)>>>

...!«

خلائق خاک بر سر جملگی زاری کنید. محرم ماه خون آمد عزاداری کنید! ز خاک نینوا فریاد می خیزد چنین، حسینم یار می خواهد، وفاداری کنید...! «عمو عباس»"