کربلا و نجف اومدنِ ما که،
فقط با معجزه جور میشه.
ولی خدای عزیزم،
شما خدای معجزه هایی.
خدایا، فقط لطفاً
شما کمکمون کن که
نسخهٔ خارج از ماه رمضونمون هم،
مثل نسخهٔ در ماه رمضونمون باشه.
آخه میدونی؟ وضعیت بهتری داریم.
میشه گفت چون ماه شماست.
و وسوسه شیطانی هم نداریم.
خلاصه که کمکمون کن،
دربرابر گناه
مقاوم تر از این حرفا باشیم؛
درماه های دیگه سال هم.
که بدون کمکِ شما،
هیچ چیزی ممکن نیست.
میاندشمنووطن،ننگبرآنکهشککند.
کاش میشد برم مشهد
پیش امام رضا،
باهم بشینیم،
بابت تمام این اتفاقات
کلی گریه کنم.
اونطوری دلتنگیم کمتر میشه.
میگن که:
ای دل غمین مباش که مولای ما علیست.
ولی این دفعه غمینی ما بخاطر دوری از خود "علی" عه.