eitaa logo
- خاطرات یک بچه چلمن 🤡 .
123 دنبال‌کننده
228 عکس
144 ویدیو
4 فایل
بسم الله الرحمن الرحیم. من؟ی estp زیادی اجتماعی.🌟 اینجا؟نمیدونم، احتمالاً کانالمه، یکمم بینظمه. حرف درگوشیاتون میرن‌ توی لینک سنجاق شده. @Zah_raR نظر هستم، بفرمایید؟ ببخشید شام ندادیم 🦥 ! کپی؟ محتواهای شخصی نه لطفاً، بقیه حله.
مشاهده در ایتا
دانلود
- خاطرات یک بچه چلمن 🤡 .
آقا بسته هامون اینقدر ناز شدن به لطف امیرالمؤمنین که: 😭😭😭 داخل این عکسایی که شما دیدید فقط نامه‌ها چسبونده شدن، ان‌شاءالله کامل که بشن بازم عکس و فیلم می‌فرستم. ❤️
باورم نمی‌شه دارم به یازدهم ریاضی بودن فکر می‌کنم. کِی اینقدر بزرگ شدم؟
مسجد و معبد و دیر و کنیسه به سایهٔ ایوانِ نجف‌ات..
10.9M حجم رسانه بالاست
مشاهده در ایتا
آقا به‌خدا ما زنده به آنیم که رجعت باقی‌ست..
یه مداحیِ مورد علاقه دارم که منتظر یه زمان مناسب برای فرستادنش به فرد مورد نظرم هستم. [هیچ‌وقت]
اگر ببینم به کسی محبت دارم، عجله‌ای برای گفتنش ندارم. ابتدا سعی می‌کنم آن احساس را بشناسم و مطمئن شوم که ریشه در یک علاقه‌ی واقعی و ماندگار دارد، نه یک هیجان زودگذر. پس از آن، ترجیح می‌دهم محبت را بیش از آنکه در کلام بیان کنم، در رفتارم نشان دهم. به باور من، ارزش احساسات را عمل آدم‌ها آشکار می‌کند. توجه کردن، احترام گذاشتن، همراه بودن در روزهای دشوار و خیرخواهی بی‌چشم‌داشت، از صادقانه‌ترین شکل‌های ابراز محبت‌اند. همان‌طور که سعدی می‌گوید: «دوست آن باشد که گیرد دست دوست در پریشان‌حالی و درماندگی» برای همین فکر می‌کنم محبتِ واقعی زمانی معنا پیدا می‌کند که از مرز واژه‌ها عبور کند و در انتخاب‌ها و رفتار روزمره‌ی ما دیده شود؛ زیرا ارزش محبت را نه آنچه می‌گوییم، بلکه آنچه برایش انجام می‌دهیم مشخص می‌کند.
https://eitaa.com/Choolman/9961 همه‌ی محبت‌ها زیبا نیستند. گاهی چیزی که نام محبت بر خود دارد، در حقیقت وابستگی، ترس یا میل به کنترل کردن است. محبتی که آزادی را از دیگری بگیرد، او را زیر بار توقع خم کند یا آرامش را از او برباید، هرچند از سر دلبستگی باشد، سالم نیست. محبتِ واقعی قرار نیست زخمی را عمیق‌تر کند؛ قرار است پناهی برای التیام باشد. اگر حضور کسی ما را از خودمان دور کند، ارزشمان را به تأیید او گره بزند یا ما را وادار کند برای دوست داشته شدن از خودمان بگذریم، شاید وقت آن باشد که از خود بپرسیم: آیا این محبت است، یا فقط ترسِ از دست دادن؟