_

فردا ، ساعت ۹ شب یعنی خداحافظی با تموم خاطراتِ ترنج خداحافظی با جمعِ هفتم ۲/هشتم ۲/نهم ۱+۲ انگار یکی از درای قلبتو بستی «خب دخترا، شمام برید اون گوشهٔ قلبم و تا همیشه همونجا برام بمونید، خواهشاً جایی نریدااااا» کارِ خداست بالاخره البته شاید درد داشته باشه ولی فکر کنم دیگه وقت خداحافظی و بزرگ‌تر شدنه:) به زمان ی فرصت بدیم ...

+ میتونم دوباره ببینمت؟ - حتما ! - حتما میتونی ! - میدونی که این خدافظی آخر نیست ؟ + پس دوباره میبینمتون + خدافظ بچه‌ها + دوستتون دارم :)

۴:٠٠

امروز>>>>

-

سکوت از من ؛ نگاه از من ؛ چینش کلمات با تو:) حرکتِ جملات با تو :) مدرسهٔ سرنوشتِ من ، صندلی های صورتی و سبزِ من، دیوار های رنگینِ من))) و من سبک در دریایِ تقدیر ، و چه تقدیر زیبایی ... شاید راست میگویند : عشق، از نفرت آغاز می‌شود ... و من خوشبخت، از برای همراه داشتن این عشق در قلبم :)

روزی که بهش گفتم من اینجا نمیام و ترک تحصیل میکنم هنوز یادمه . جملات کودکانه اما قاطع چقد خوشبختم که روی قطعی بودنم، نموندم..

دلم تنگ و دلگیر میشه عذرخواهی میکنم از افراد عزیزی ک قضاوتشون کردم؛ همین و همین.

جملات کم اند و احساسات بیان نشدنی:) دوست دارم کمی صحبت کنم اما، کلمات انگار نظرشان چیز دیگریست

-