میان تردید پاییز برای ماندن و رفتن
و میان شتاب زمستان برای آمدن،
۫۫֗۫۫ یک روز، یک جایی، شاید همین فردا،
خیال تبسم یک نفر، غبار اندوه دلت را خواهد زدود،
و بیخبر، شبنشین قلبت خواهد شد . . ៹
پاشو ای مست کہ دنیا همہ دیوانہ توست
همہ آفاق ٮر از نعر͜ه مستانہ توست دࢪ دکان همہ باده فࢪوشاں تختہ است آن کہ باز است همیشہ دࢪ میخانہ تست دست مشاطہ طبع تو بنازم کہ هنوز زیوࢪ زلف عر͜وسان سخن شانہ تست ای زیار͜تگہ ࢪندان قلندࢪ بࢪخیز توشہ من همہ در گوشہ انبانہ توست 🦢 `