اگر زمان منتظر ما میایستاد تا ما به بلوغ برسیم، قطعا زندگی با نقصهای کمتری را تجربه میکردیم. نمیدانم زندگی بدون واژهی «افسوس» چه شکلی خواهد بود! شیرینتر است یا مزهی یکنواختی دارد!؟
- تنهایی پر هیاهو
با این حال که تمام مدت داشتم ضربه میخوردم و از درون شکسته بودم؛
لبخند زدم و تظاهر کردم که خوبم..
از لحاظ روحی نیاز دارم دیلیت اکانت بزنم و گوشیو پرت کنم توی سطل آشغالی؛
ولی متاسفانه نمیتونم اینکارو کنم چون هیچ راه دیگه ای برای فرار از این دنیا ندارم..