آخرین یکشنبه ی سال

خواسته ی واقعی خودت رو تشخیص بده!

مدعی نیستم،پخته نیستم، جست و جو گری آواره ام. لباس قدیسان نخواهم پوشید. تقدیر قدیسان را نخواهم که آورد. اگر حرفی برای گفتن داشته باشم، میکوشم نا گفته نگذارم؛ اگر خدا بخواهد.

مه پیچیده دورِ شانه‌ هایت ستاره‌ها نشسته اند روی موهایت سنگین شده خواب شاپرک ها ببوس لب هایم را.

داره بارون میاد(😭)

بازهم شب شد، باز من، باز پنجره، باز پتوی پرت شده، باز سنجاقک های روی دیوار، باز سایهٔ رنگین کمان، باز خط‌ های کج و معوج، باز تار عنکبوت، باز گرفتگی گلو، باز قلب ملولیده، باز چشمان حسرت بار، باز هایده، باز پتکی که دیوار رو خراب میکنه، باز طناب، باز سیاهی، باز اندوه تابستانه و اما این بار با بارانِ نم‌نم و هوای پائیز.