کم‌کم یاد میگیری برای هیچی اصرار نکنی. . .

بابِ دلمی بس‌که تو‌رو خوب‌کشیدن :)) !

-

در رنج می‌فهمیم عیار خویش را

زخم به جز صاحبش برای کسی دردی ندارد!

به قول جنابِ مولانا:

آدما شبیه کتابن...! بعضیا جلدای قشنگی دارن، اما تهش یه دفترچه‌ی خالی‌اَن؛ بعضیا هم ساده‌اَن، اما پر از قصه‌هایی که اگه شروع کنی، دیگه نمی‌تونی زمین بذاری‌شون! و بیشتر وقتا، آدم‌ها فصل‌های ناگفته‌شون رو برای کسی نمی‌خونن، جز اونی که بلد باشه بی‌صدا ورق بزنه: ))

*

نداد اگر «ملک الموت» فرصتی ما را محرمش به نیابت ز ما نفس بکشید...

-سرو می‌ماند ولی‌طوفان به‌پایان می‌رسد!-

حافظ، وظیفهٔ تو دعا گفتن است و بس در بَندِ آن مباش که نشنید یا شنید

من: