روزی‌که‌میمیرم، صفحه‌گوشیم‌باهرنوتیفی‌که‌میاد روشن‌وخاموش‌میشه‌ولی.; هیچکس‌جواب‌گوی‌اون‌پیامانیست. بادازپنجره‌وارداتاقم‌میشه.. روی‌میزم‌دفترهمیشگیمه‌.. آهنگای‌موردعلاقم‌دیگه‌پلی‌نمیشن‌ وصدای‌خنده‌هاوگریه‌هام‌دیگه. هیچوقت‌تواتاقم‌پخش‌نمیشه؛ یکم‌میگذره‌وکم‌کم‌همه‌عادت‌میکنن‌. وهمه‌چی‌طوری‌میشه‌که‌انگاراز. اول‌منی‌وجودنداشته.. مخاطبای‌گوشیم‌فکرمیکنن‌که‌. احتمالایااینترنت‌ندارم‌یا.. وکم‌کم‌فراموشم‌میکنن‌ومحومیشم:)

عاشق این متنم.

مَگࢪخوآب‌عجَل‌𝗦𝗵𝗶𝗥𝗶𝗻کُندافسآنہ‌مارآ🖤'

تهش‌بارون‌‌میکنه‌قبرمو‌تمیز>>>>

من مرده ام، فقط خاک نشده ام:)

باشَد‌کِه‌مَرگ‌شیرین‌کُنَدقِصِه‌ی‌ِما‌را'🕊️🖤'

. . . .

هیچکس نفهمید چقدر ساکت شدم هیچکس نفهمید پشت خنده هام چی قایم بود هیچکس نفهمید شب هارو چطور صبح کردم هیچکس نفهمید چقدر خودمو گم کردم هیچکس نفهمید بارها بریدم و چیزی نگفتم هیچکس نفهمید چندبار خواستم برم و نتونستم هیچکس نفهمید از همه فاصله گرفتم هیچکس نفهمید چقدر آروم توی خودم مُردم هیچکس نفهمید و منم دیگه توضیحی ندادم️ هیچکس.

بابت شکوندن قلبم بهت مدال طلا میدن؟