قشنگترین و عمیقترین نصیحتی که شنیدم از زبان کارل گوستاو یونگ بود که میگفت:
خودت را بساز تا آدم امنی شوی،
برای روزهایی که نمیشود به کسی پناه برد.
نمیدانم چرا آدمیزاد تمایل دارد وقتی چیزی را درک نمیکند، بدیاش را بگوید.