۲۹ شهریور ۱۴۰۴ / روز جالب ؛

لطفا بیاید دست به دعا بلند کنیم تا شورای صنفی به من کمد بده و دیگه کوله به اون سنگینی رو سه طبقه هی بالا پایین نکنم با خودم و به آرزوی فانتزی کودکی‌م که کمد داشتن در مدرسه یا دانشگاه بود (🤣🤣🤣🤣) برسم.

تا ابد با میا احساس همزاد پنداری دارم🪄

قابم رسید و بی‌نهایت دوستش دارم💙✨

-

«درست میشه...» جز این که این جمله رو تو گوش خودم زمزمه کنم و سعی کنم با غول بی‌شاخ و دمِ بنفش که چنبره زده رو فکر و قلبم بجنگم (ارجاع به انیمیشن روح(Soul)) چاره‌ی دیگه‌ای ندارم. خدایا لطفا کمکم کن از پس همه‌چیز بر بیام. نزار زندگی اونقدر سخت بشه که نتونم حریفش بشم. بَده که بگن اون دختره بچه مذهبی بود و خدا و حضرت ابالفضل رو داشت و باز کم آورد...

یه جا خوندم نوشته بود چرا مردم از درونگراها توقع دارن که بیشتر حرف بزنن و ارتباط بگیرن؟ چرا هیچ‌کس به برونگراها نمیگه یکم ساکت باشید، دنیا سرسام گرفت؟ هیچی می‌خواستم بگم دقیقا همین.

حالا درسته همه‌ی وجودم رو یه بغض گُنده گرفته، دلیل نمیشه که با دیدن لبخندت بی‌اختیار لبخند نزنم عزیز دلم : )

فردا اولین روز ترم سه، واقعا دلم نمی‌خواد دانشجویی‌م اینقدر سریع بگذره!

و قدس، آه و آرزوی قلب‌های مجاهدان است.