ناله و شِکوه حرام است بر عشاق ولی؛ از فراقِ تو شکایت نکنم میمیرم.. #یامهدی

ما را کسی نخواست.. فدایِ سرت نخواست! تا با تواییم.. منتِ همدم، نمی‌کشیم.. -بردیا محمدی

و اگر قرار بود دنیا به کسی وفا کند حسین‌بن علی به مراتب از همه لایق‌تر بود..

آن کس که خدا میفرستد چنان تو را دوست دارد که گویی رسالتش این بوده دست و پا الکی نزن به خدا اعتماد داشته باش!

♦️ آینده‌ی کشور چی میشه؟ ما نگرانیم! @AkhbareFori

خطاب به آمریکا و اسرائیل: آهای حرومزاده ها! ما هنوز زنده ایم!! #تعریف_کن @farsitweets

و سهراب اینگونه تمامش می‌کند :«و من می‌رفتم، می‌رفتم تا در پایان خودم فرو افتم.»

intp

اما به یک باره ستاره های چشمانش خاموش شد خودم دیدم!باور نمیکنی؟ وقتی بهش گفتم ستاره هایش خاموش شده فقط میخندید و میگفت:چرند نگو من فقط خوابم میاد.» دروغ میگفت چون او بیدار ماندن و چای خوردن و صحبت کردن با مارا عمیقا دوست داشت و بابتش شکر گذاری میکرد.

شخصیت ما یه چیز ثابت نیست، بیشتر شبیه یک طیفه که بسته به محیط، آدم‌ها و سطح امنیت روانیمون تغییر میکنه! همه‌ی ما چند نسخه از خودمون داریم، نسخه‌ای که تو آرامش ظاهر میشه، نسخه‌ای که تو تنش آسیب پذیر میشه، نسخه‌ای که کنار یه آدم امن میدرخشه، و نسخه‌ای که کنار آدم اشتباه بدترین خودش و نشون میده!

برای همین قضاوت کردن خودت در بدترین محیط‌ها بی‌انصافیه! وقتی توی یک فضای پرتنش، پرانتقاد، ناامن یا کنترلگر هستی، ذهن میره روی حالت بقا، اونجا دیگه نه خلاقیت هست، نه مهربونی، نه اعتمادبنفس، فقط تلاش برای زنده موندنه! و این ربطی به شخصیت واقعیت نداره، این واکنش طبیعی روانته. آدم‌ها فقط در محیطی که براشون امن باشه، خود اصیلشون رو نشون میدن. پس وقتی از خودت تو یک محیط بد ناامید میشی، یادت باشه اون رفتار تو نیستی! اون نسخه‌ای از توعه که مجبور شده فقط دووم بیاره! خودت رو در محیط درست قضاوت کن نه وسط طوفان.

اگر یاد کسی هستیم این هنر اوست ~ —فروغ فرخزاد