ارزش خودتونو برای هر کسی پایین نیارین، لیاقت ندارن

می‌خوام یه سوال ازتون بپرسم... فکر می‌کنید آدم‌های موفق با استعداد به دنیا اومدن؟ نه فقط یه تفاوت داشتن وقتی بقیه خواب بودن، اونا کار می‌کردن. وقتی بقیه بهونه می‌آوردن، اونا ادامه می‌دادن

حالا یه سوال دیگه... اگر همین امروز کتابت رو نبندی و درس نخونی یک سال دیگه کجا هستی؟ همون آدمی که امروز هستی. اما اگر هر روز فقط یخورده تلاش کنی یک سال دیگه شاید همون کسی باشی که الان فقط آرزوش رو داری.

بعضیا میگن: حوصله ندارم اما واقعیت اینه که موفقیت جایزه‌ی آدمای باحوصله نیست جایزه‌ی آدم‌های متعهده. هر بار که درس خوندن رو عقب میندازی در واقع داری آینده‌ات رو عقب میندازی. هیچ‌کس نمیاد زندگیت رو نجات بده نه معلم نه دوست نه خانواده آخرش فقط خودتی و تصمیم‌هایی که امروز گرفتی. یک روز می‌رسه که هم‌سن‌وسال‌هات موفق شدن یکی پزشکه یکی مهندسه، یکی کارآفرینه، یکی به آرزوهاش رسیده... اون موقع دیگه فایده‌ای نداره بگی کاش از همون روز شروع کرده بودم.

موفقیت درد داره اما حسرت هزار برابر دردناک‌تره. پس انتخاب کن... یا امروز چند ساعت با کتابت بجنگی یا چند سال با پشیمونی. یادت باشه... کتاب‌هایی که امروز باز نمی‌کنی ممکنه فردا درهایی رو به روت باز نکنن. پس از خودت نپرس حوصله دارم یا نه؟ از خودت بپرس: آیا حاضرم بهای رویاهام رو بپردازم؟ اگر جوابت آره هسته همین امشب شروع کن. نه شنبه نه اول ماه نه از فردا... همین حالا.

به جایی رسیدیم که اگه خواستیم کاری رو انجام بدین، میگن هروقت عروس شدی برو هرکاری دلت میخواد انجام بده. از همین الان میشیم یه مشت عقده ای که عقده هایی که تو خونه پدرشون نتونستن انجام بدنو وقتی عروس شدن انجام میدن و این عقده ها میشه طرز فکر ایندشون و همین روند روی بچه هامون هم تاثیر داره!

آزادی حق هر انسانیه نه جایزه‌ای که بعد از ازدواج بهش بدن.