دردها دادی و درمانی هنوز...

غَلط اَست هَر کِه گویَد کِه بِه دِل رَه اَست دِل را دِلِ مَن زِ غُصه خون شُد، دِلِ او خَبر نَدارَد •وحشی بافقی

خلیل جبران چه درست میگه: هیچ‌وقت برای فهمیده شدن فریاد نزنید آن‌که شما را بفهمد صدای سکوتتان را بهتر می‌شنود.

باران هنرِ دست ابر بود.

آن‌ها که ما را گریانده‌اند، آیا توانستند با همان کیفیتِ نخستین بخندند؟ رویا شاه‌حسین‌زاده.

خسته‌ام، خسته از اینگونه دوام آوردن.

‌ناامید شدن از انسان مورد علاقه‌ ات عجب غم بزرگیه‌ها.

#ناشناسِ_آشنا.

جایزه قشنگترین لبخند سال برمیگیرده به بعد گوش دادن همین یک دقیقه؛)

گاهی نبودنِ یک نفر، یعنی سکوتِ تمامِ دنیا... می‌دانم داغِ خاله‌ات زخمی‌ست که هیچ واژه‌ای نمی‌تواند آرامش کند. اما باور کن، آدم‌هایی با آن پاکی و مهربانی، هیچ‌وقت واقعاً نمی‌روند؛ فقط شکلِ بودنشان عوض می‌شود — به‌جای کنارِ ما بودن، در دلِ ما زندگی می‌کنند، در خاطرات، در لبخندها، در نفس‌ به‌ نفسِ زندگی. می‌دانم لبخند می‌زنی تا محکم بمانی، اما دلت از هزار جا شکسته... می‌دانم سکوت می‌کنی، ولی درونت پر از فریادِ بی‌صداست... و همین صبرِ آرام و نجیب، یعنی بزرگیِ دلِ تو. خاله‌ات رفت، اما مهربانی‌اش هنوز در نگاهت پیداست، در لحنِ صدایت، در لبخندت، در هر خاطره‌ای که با عشق از او می‌گویی. او رفته، اما ردِّ حضورش هنوز مانده؛ در لحظه‌هایی که دعا می‌کنی، در شبی که ستاره‌ای ناگهان پررنگ‌تر می‌درخشد... آنجاست، لبخند می‌زند، و از تو مراقبت می‌کند. #عوامل_پشت_صحنه. مرسی برای بودنتون؛)

به خوابم بیا؛ دل که نمیداند رفته ای...

خیلي عجیبه؛ یک نفر میتونه تورو از تاریکی نجات بده و پرتت کنه یک جای تاریک تر!