_

(( انگشتانش بین کلید های سیاه و سفید پیانو میلغزد،نُت به نُت از شعری مینوازد که موسیقی اش همانند آغوش توست؛درست وسطِ نواختن یک نُت را اشتباه زد،اشک از گونه هایش جاری شد و بارِ دیگر تو را به یاد آورد.))

ولی وقتی میبینم هر روزی که داره میگذره، یه‌گوشه ای از وطنم نابود میشه و کاری از دستِ من بر‌نمیاد؛ داره ذره ذره اُساره وجودم و میمَکِِِ..

اگه قراره بعداً منت بزاری لطفا هیچکاری برای من انجام نده.

‌هیچ وقت مستقیم نگفتم دوستت دارم، اما من حاضر بودم واسه یه لبخند پنج ثانیه ایت سه ساعت مسخره بازی دربیارم؛)

ولی جدی اون آدمی که بهت احساس امنیت میده ده هیچ از بقیه جلو تره!

دلم میخواد چمدونم رو ببندم گوشیم رو هم بزارم تو خونه یه بلیط قطار بگیرم به مقصد گیلان‌_رشت و برم وسط جنگلا و قشنگی های رشت زندگی کنم...

ما با سن‌مون بزرگ نشدیم؛ این اتفاق ها بودن که بزرگمون کردن..!

ولی اون آقایونی که حلقه ازدواجشون رو تحت هر شرایطی در نمیارن>>>>

حال هر سرزمین را باید از حال زن هایش شناخت.

و آغوشِ تو سركوبِ هياهوى جهان است.

قشنگ ترین حرف بعد از دیت: هنوز بوی تورو میدم؛)