ژول یه بیمار چهل‌وسه ساله داشت که به این نتیجه رسیده بود که اعضای داخلی بدنش از کار افتادن و خودش مرده ولی هنوز اطرافیانش نمیدونن و همش التماس میکرد که بسوزونن یا دفنش کنن که بدنش بو نگیره؛ آخرشم چون فکر میکرد مرده که به غذا نیاز نداره انقدر غذا نخورد که آخر کار از گرسنگی مُرد .

این بیماری خیلی یهویی میتونه ظاهر بشه مثلاً یکی شب بخوابه صبح بیدار بشه حس کنه که روحش از بدنش رفته و دیگه زنده نیست .

یکی از بیمارای کوتارد حموم نمیرفت چون حس میکرد بدنش یه جسد پوسیده‌ست و اگر بهش آب بخوره از هم میپاشه .

یه‌سری آدما توی گرما :

اون دختره/‌پسره سر کلاس که داریم از بوش خفه میشیم :

بیماری هفتم :

[ اختلال تجسم ]

شما چشماتونو ببندید و یه ظرف ماکارانی رو تصور کنید . فرمیه یا ساده؟ ته دیگش سیب‌زمینیه یا خود ماکارانی یا نون؟

این ماکارانی میتونه هرطوری باشه ولی درحقیقت شما الان یه ظرف ماکارانی رو تو ذهنتون تصور کردید .

اما افراد مبتلا به این بیماری همچین توانایی رو ندارن و هیچ تصویری تو ذهنشون شکل نمیگیره که بهش اختلال‌تجسم و یا کوری‌چشم‌ذهن میگن .

حالا با اینکه این مشکل زندگی فرد رو مختل نمیکنه ولی میتونه باعث بشه بیمار از لذت یه زندگی این قضیه محروم بشه . چون این افراد هیچ خاطره تصویری ندارن خواب هم نمی بینن .

همین دیگه، شبتون بخیر ♥️ .