و متأسفانه برعکس تصوراتتون این بیماری به شدت رایجه و افراد مبتلا بهش علاوه بر اینکه اطرافیانشونو نمیشناسن بلکه حتی صورت خودشونم تو آینه نمیبینن .

البته اینم بگم، یه چیز دیگه‌ای که هست اونم اینه که این افراد ممکنه اطرافیانشونو با اشیاء مختلف اشتباه بگیرن *

یکی از معروف‌ترین مثال‌های این بیماری توی کتاب [ oliver sacks ] روانشناس‌معروف، اومده .

مَرده فکر میکرده صورت همسرش کلاهه و سعی میکرده کلاهو برداره ولی داشته صورت همسرشو چنگ میزده .

افراد مبتلا به این بیماری دو دسته‌ان یا چهره رو کلاً نمیبینن و یه پوست خالی میبینن یا صورتها رو درهم‌وبرهم و غیرقابل‌تشخیص میبینن .

بیماری دوم :

[ تَوَهُمِ کاپگراس ]

اولین کسی که این بیماری رو کشف کرد دکتر [ جوزف‌کاپگراس‌فرانسوی ] بود که بیمارش مادام ام یهو توهم زد که یه نفر شوهرش و بچه هاشو دزدیده و بجاشون چند تا آدمی که دقیقا شبیه اونان رو گذاشته .

خانمه میگفت پسرش پسر خودش نیست چون شکل ناخن‌هاش فرق داره . دخترشم دختر خودش نیست چون یه خال اضافه روی صورتش داره .

افراد مبتلا به این بیماری معتقدن که فرد خیلی نزدیک بهشون، رفته، دزدیده شده و یا کشته شده و به‌جاش یه آدم دیگه که دقیقا شکل اوناست اومده و اون آدم می خواد بهشون آسیب بزنه .

و همچنین افراد مبتلا به این بیماری توی ترس و وحشت دائمی زندگی می‌کنن و توی خیلی از کِیس‌ها عزیزترین فرد زندگیشون رو با توهم اینکه خود فرد نیست می‌کُشن .

معروفترین کِیس این بیماری هم یه پسر ایتالیاییه که با توهم اینکه مامانش مامان خودش نیست و شیطان خودشو اینشکلی کرده مامانشو از بالکن پرت می‌کنه پایین *