بذار حدس بزنم - تو در مرحله‌ای هستی که ازش ناراحت نیستی اما اغلب بهش فکر می‌کنی. ازش پشیمونی اما در عین حال خوشحالی که اتفاق افتاده، عصبانی نیستی اما ناامید هستی. دلت براش تنگ نشده اما دلتنگ حسی هستی که بهت داده.

دو چیزی که باید از آنها اجتناب کنید: ۱. اهمیت دادن به آنچه آنها فکر می‌کنند ۲. فکر کردن به آنچه آنها اهمیت می‌دهند

من بحث کردم چون برایم مهم بود، نه به این خاطر که می‌خواستم سمی باشم.

از آدم‌هایی که شبیه فرشته هستند بیشتر بترس، فرشته‌ها می‌توانند شیطان شوند.

نمی‌دانستم اینقدر دوستت دارم تا اینکه ساعت ۳ صبح خودم را در حال گریه کردن دیدم، در حالی که فکر می‌کردم از دستت می‌دهم.

می‌دانم هر اتفاقی دلیلی دارد، اما گاهی آرزو می‌کنم کاش می‌دانستم دلیلش چیست...

هر روز، به این فکر می‌کنم که اول به تو پیام بدهم، اما بعد با خودم می‌گویم: «اگر واقعاً می‌خواستی با من صحبت کنی، اول خودت به من پیام می‌دادی.»

دلت برای اون شخص تنگ نمیشه، دلت برای اون حس تنگ میشه.

شاید من کسی رو از دست داده باشم که دوستم نداشت، اما تو کسی رو از دست دادی که واقعاً دوستت داشت.

تو از گوش‌هایت برای شنیدن استفاده می‌کردی و من از قلبم.

بعضی وقتا غرور نیست، عزت نفسه.

کاش تو اینجا بودی، یا من آنجا بودم، یا هر جای دیگری با هم بودیم.