‌

امروز زنی بودم مثل برفی خفته بر شانه‌های کوه.

پاییز عزیزم، لطفاً هرجا تابستون بهم زخم زد، تو یه بوس بزن روش.

از رنجی خسته‌ام که از آن من نیست بر خاکی نشسته‌ام که از آن من نیست با نامی زیسته‌ام که از آن من نیست از دردی گریسته‌ام که از آن من نیست از لذتی جان‌گرفته‌ام که از آن من نیست به مرگی جان می‌سپارم که از آن من نیست. -احمد شاملو