💢 #برای_اسلام 📽 مصاحبه بسیار زیبا و شنیدنی از خلبان شهید #علی_اکبر_شیرودی در دوران دفاع مقدس 👌سخنان با ارزش و گرانبهایی که باید با گوش جان شنید و به اعماق جان سپرد. 🎙... هر کشوری قیامش روی مکتب بود پیروز شد . در غیر این صورت شکست حتمی است. ... من و همرزمانم سرباز اسلام هستیم و برای اسلام می جنگیم نه برای هیچ چیز دیگر. ... ما برای احیای اسلام می جنگیم و من به نوبه خودم اگر برای اسلام نبود حتی اسلحه به دست نمی گرفتم. 🌸 یاد باد یاد مردان مرد... 🇮🇷 شیرمرد ایران اسلامی ، عقاب تیز پرواز آسمان ، سرلشگر خلبان #شهید_علی_اکبر_شیرودی از خلبانان دلاور هوانیروز ارتش جمهوری اسلامی ایران در دوران دفاع مقدس بود که هشتم اردیبهشت ۱۳۶۰ در منطقه عملیاتی #بازی_دراز ، به هنگام مقابله با حمله تانک های متجاوز عراقی به آرزوی دیرینه خود رسیده و سبکبال و خونین پیکر تا محضر دوست پرواز کرد. سالروز شهادت 🌺 روحش شاد و یادش گرامی #دفاع_مقدس #هوانیروز #رزمندگان_اسلام #خلبانان_شهید ┄┅☫🇮🇷 کانال دفاع مقدس 🇮🇷☫┅┄

🎞 شهید شیرودی؛ عقاب تیزپرواز دوران دفاع مقدس ┄┅☫🇮🇷 کانال دفاع مقدس 🇮🇷☫┅┄

▫️علی اکبر شیرودی، شجاع ترین خلبان جنگ ایران و عراق/ تقویم تاریخ

ماجرای حضور آیت الله خامنه ای در خانه شهید شیرودی #شهید_شیرودی #آیت_الله_خامنه_ای

. 🎥 موشن گرافیک؛ «شهید شیرودی» 🔹 خلبان نامداری که درخواستِ کم کردن درجه‌اش را داشت! ➖➖➖➖➖ 📚 معرفی کتاب بر فراز آسمان؛ خاطرات شهید شیرودی: 📝 نامه #شهید_شیرودی جهت پس دادن درجه تشویقی: 👇👇

🔖 سندی از خدمت خالصانه شهید شیرودی در دوران دفاع مقدس 🔹یکی از جلوه‌های اخلاص و ایثار رزمندگان اسلام در دوران دفاع مقدس ظهور و بروز یافت که یکی از اسناد ماندگار آن نامه شهید شیرودی در 9 مهر ماه 1357 است. شهید علی‌اکبر شیرودی که به دلیل رشادت‌هایش در رویارویی با ارتش بعث ارتقاء درجه یافته بود در نامه‌ای به فرمانده پایگاه هوانیروز ارتش در کرمانشاه خواستار برگشت درجه سازمانی خود می‌شود. 🔹شهید شیرودی در این نامه که فقط ده روز از آغاز جنگ تحمیلی گذشته بود می‌نویسد : «تاکنون برای احیای اسلام و حفظ مملکت اسلامی در کلیه­ جنگ‌ها شرکت نموده‌ام، منظوری جز پیروزی اسلام نداشته‌ام و به دستور رهبر عزیزم به جنگ رفته‌ام؛ لذا تقاضا دارم درجه­ تشویقی‌ای که به اینجانب داده‌اند، پس گرفته و مرا به درجه­ ستوانیارسومی که بوده‌ام، برگردانید». -------------------------------------------

🌷شهید علی اکبر شیرودی با شروع جنگ تحمیلی در ۳۱ شهریور ماه سال ۱۳۵۹ به منطقه کرمانشاه رفت. ▫️وی هنگامی که شنید بنی صدر دستور داده پادگان تخلیه و انبار مهمات منهدم شود از دستور سرپیچی کرد و به دو خلبانی که با او همفکر بودند گفت : "ما می مانیم و با همین دو هلیکوپتری که در اختیار داریم مهمات دشمن را می کوبیم و مسئولیت تمرد را می پذیریم". در طول ۱۲ ساعت پرواز بی نهایت حساس و خطرناک، این شهید به عنوان تنها موشک انداز پیشاپیش دو خلبان دیگر به قلب دشمن یورش برد. شجاعت و ابتکار عمل این شهید نه تنها در سراسر کشور، بلکه در تمام خبرگزاری های مهم جهان منعکس شد. بنی صدر برای حفظ ظاهر دو هفته بعد به او ارتقاء درجه داد، اما خلبان شیرودی درجه تشویقی را نپذیرفت و تنها خواسته اش این بود که کارشکنی های بنی صدر و بی تفاوتی برخی از فرماندهان را به عرض امام (ره) برساند. در همان ایام به دستور فرماندهی هوانیروز چند درجه تشویقی گرفت و از ستوانیار سوم خلبان به درجه سروانی ارتقاء یافت، اما طی نامه ای به فرمانده هوانیروز کرمانشاه در ۹ مهر ۱۳۵۹ چنین نوشت:" اینجانب خلبان پایگاه هوانیروز کرمانشاه می باشم و تا کنون برای احیای اسلام و حفظ مملکت اسلامی در کلیه جنگ ها شرکت نموده اند، منظوری جز پیروزی اسلام نداشته ام و به دستور رهبر عزیزم به جنگ رفته ام. لذا تقاضا دارم درجه تشویقی که به اینجانب داده اند، پس گرفته و مرا به درجه ستوانیار سومی که بوده ام، برگردانید. ┄┅☫🇮🇷 کانال دفاع مقدس 🇮🇷☫┅┄ ✅ ایتا http://eitaa.com/DefaeMoqaddas ✅ روبیکا https://rubika.ir/DefaeMoqaddas

💢 #هوانیروز 📽 نماهنگی بسیار زیبا و دیدنی برای خلبانان دلاور هوانیروز ارتش جمهوری اسلامی ایران با صدای گرم و دلنشین مداح باصفای جبهه ها #حاج_صادق_آهنگران 🎙... از زمین تا آسمان ها مرز جولان من است از دل این خاک تا افلاک میدان من است . #دفاع_مقدس #هوانیروز •┈┈••✾•🍃🌸🍃•✾••┈┈• ┄┅☫🇮🇷 کانال دفاع مقدس 🇮🇷☫┅┄ ✅ مرجع‌ نشر آثار شـ‌هدا و دفاع‌مقدس

🎥 تصاویر واقعی تعقیب بالگردهای دشمن بعثی توسط شهید شیرودی به همراه صدای شهید. بمناسبت ۸ اردیبهشت سالگرد شهادت ایشان

۸ اردیبهشت ۱۳۶۰ و مصادف با شهادت علی اکبر شیرودی، در منطقه عملیاتی «بازی دراز ۱ »، سردار رشید شهید علیرضا موحد دانش دست راستش قطع شد و به شرف جانبازی نائل آمد. ...

🔴 چگونه دستم را از دست دادم؟؟ 🎤 از زبان خود شهید 👇👇 ⚪️ بلند شدم بروم به بچه‌ها سرکشی کنم و ببینم چند نفری زخمی شدند و چند نفر سر پا هست. یکی یکی رفتم سر سنگرها. تو چطوری، اون چطوره، دونه به دونه تا رسیدم به سنگر آخر. ۱۰ – ۱۵ قدم اون طرف‌تر، یه سنگر دیگه بود که لوله تیربار از اون بیرون زده بود. من لوله تیربار را هم دیدم. گفتم لابد مثل قبلی‌ها، بچه‌های خودمون هستن که تو سنگر نشستن و هوای دشمن را دارن که تا کجا اومدن و به فاصله ده متری این‌ها هستن و گرنه همین‌طوری راحت نمی‌شینن و بلند می‌شدن یه کاری می‌کردن. خلاصه، من به بچه‌ها سر کشی می‌کردم و رفتم ببینم بچه‌های اون سنگر چطورند. شروع کردم به راه رفتن. به بالای سنگر که رسیدم، دیدم سه‌تا نشستن، دوتاشون پشتشون به منه. یکی‌شون هم که رویش به طرف من است، سرش را پایین گذاشته روی زانویش. همشون از این کلاه کج‌های مشکی عراقی گذاشتن سرشون. چون روز قبلش بچه‌ها از این کارها زیاد می‌کردن و این کلاه‌ها را می‌گذاشتن سرشون، اصلاً مشکوک نشدم که این‌ها عراقی هستن!! همین‌که گفتم بچه‌ها شما چطورین؟ اون دو تا برگشتن عقب و اون یکی هم سرشو بلند کرد و یک‌مرتبه شروع کرد به زبان عربی شلوغ پلوغ کردن. یهلونی بهلونی.... حسابی شوکه شدم و سر جایی که ایستاده بودم واسه چند ثانیه خشکم زد. این‌ها هم لوله تیربارشون را آوردن بالا، صاف تو شکم من. یک وقت به خودم اومدم دیدم اسلحه هم ندارم. خواستم دست بکنم توی جیبم تا نارنجک بکشم بندازم توی سنگر. دیدم اگر یک لحظه دیگه بخوام وایستم، آبکشم می‌کنن. خودم را پرت کردم رو شیب اون‌طرف. اون یارو هم پشت سر ما بلند شد و شروع کردن به تیراندازی کردن. بچه‌های خودمون هم تازه دیده بودن که اون یارو با اون کلاه کجش وایستاده و داره با گیرینوف می‌زنه و من همین‌طور قِل می‌خوردم و می‌روم پایین. اولین عراقی را می‌زنن. من حین قل خوردن فکر می‌کردم که الان یک جایم می‌سوزه و می‌فهمم تیر خوردم. هر چی اومدم پایین، دیدم جاییم نسوخت و بالاخره به یک تخته سنگ گیر گردم. بقیه عراقی‌ها چند تا نارنجک کشیدن و باهم پرت کردن پایین. من طاق باز افتاده بودم و سرم به طرف بالا بود. سری اول که نارنجک‌ها منفجر شد، من اصلاً متوجه نشدم. سری دوم که نارنج انداختن، حس کردم چیزی می‌خورد به شانه‌ام. من به خاطر قل خوردن و ۱۰ – ۱۵ متر پایین آمدن از ارتفاع، گیج بودم. نگاه کردم دیدم از این نارنجک‌های صاف صوتی است، که این ناکس‌ها (عراقیها) بی‌احتیاطی کردن و ضامن آن را کشیدن و انداختن پایین. ....اصلاً هم فکر نکردن ممکنه کسی این پایین باشه! دیدم اگه نجنبم، چیزی از این حاجی باقی نمی‌مونه. دست انداختم زیر نارنجک و پرتش کردم بالا؛ که یکهو منفجر شد و ترکش‌هایش من را گرفت و همان‌جا دستم از مچ قطع شد. حالا موج گرفتگی و سوزش ناشی از قطع شدن دست بی‌حالم کرد. خوابیدم زمین و شهادتین را گفتم و فکر کردم دیگه تمامه و الان طرف می‌یاد و جونمو می‌گیره و می‌بره. چند ثانیه که گذشت، خبری نشد. دستم را بلند کردم، دیدم قطع شده و ریشه‌هایش زده بیرون. یک استخوان سفیدی هم بالای زخم معلوم بود. اول فکر کردم چوبه. تکانش دادم دیدم نه!.... {{راوی: جانباز شهید، علیرضا موحد دانش که در ۸ اردیبهشت ۱۳۶۰ در منطقه عملیاتی «بازی دراز ۱ »، دست راستش قطع شد و به شرف جانبازی نائل آمد.}} •┈┈••✾•🍃🌸🍃•✾••┈┈• ┄┅☫🇮🇷 کانال دفاع مقدس 🇮🇷☫┅┄ ✅ مرجع‌ نشر آثار شـ‌هدا و دفاع‌مقدس