یکی از سادهترین راهکارهای موجود که هزینه چندانی هم نداره، تلفیق سامانههای توپخانهای عصر حجری با موشکهای دوشپرتاب هست.
بطور مثال، کشور مصر که سامانهی پدافندی شیلکا (ZSU-23-4) رو به ۲ لانچر موشک ایگلا (Igla) مسلّح کرده.
یا مثلا کشور لهستان (و بسیاری کشورهای دیگه) که توپهای پدافندی یدکشوندهی ZU-23-2 رو به پرتابگر ۲تایی موشکهای دوشپرتاب با سیستم کنترل آتش دیجیتال مجهز کرده.
@Defenders_Plus1
در زرادخانهی نیروهای مسلّح ما، انواع سامانههای توپخانهای خودکششی مثل بهمن-۵۷ (نصب توپ ۲لول ۵۷مم بر روی کامیون کُراز اوکراینی)، حائل (نصب توپ ۳۵مم سماوات بر روی کامیون کفخواب)، شیلکا و ZSU-57-2 حضور دارن که تا امروز هیچکدوم ارتقائی در بحث راداری و موشک دریافت نکردن.
با نصب یک رادار کوتاهبرد ۳بعدی آرایهفازی یا یک جستجوگر الکترواپتیک به همراه ۲ الی ۴ لانچر دوشپرتاب سهند یا میثاق، میشه کُشندگی این سامانهها رو تا حد قابل قبولی ارتقاء داد.
@Defenders_Plus1
نمونهی بارز سامانهی مد نظر ما، جنگافزاری مثل Gibka-S روسی هست که حاصل نصب ۴ لانچر پدافندی SA-24 گرینچ بر روی خودروی زرهی Tigr هست.
به جای موشک گرینچ، میشه از موشکهای دوشپرتاب SA-29 وربا یا SA-18 ایگلا هم استفاده کرد.
در این نوع سامانه زمان کمتر برای شناسایی و آماده سازی برای اجرای اتش و حجم بالای آتش و دقت بسیار بیشتر در هدفگیری باعث میشود حتی از سامانه های کوتاه بردی تاکتیکی همچو مجید و تندر به مراتب پایداری و دوام بیشتری در میدان نبرد داشته باشند البته با پوشش در شعاع بسیار کمتر
@Defenders_Plus1