۲ نفر طی این حملات شهید شدن. 🇮🇷🇮🇶 @Defenders_Plus

دیشب ۱ نفتکش توسط حوثی‌های یمن و ۱ نفتکش توسط سپاه پاسداران ایران در تنگه‌های هرمز و باب‌المندب هدف قرار گرفتند. (البته یمنی‌ها ادعای حمله به ۲ فروند نفتکش سعودی رو مطرح کردن.) 🇮🇷🇾🇪 @Defenders_Plus

یادشون بخیر... 🇮🇷 @Defenders_Plus

نورثروپ F-5E/F تایگر، یک جنگنده‌ی نسل سوّم سبک‌وزن (پشتیبانی نزدیک) خریداری شده در دوران پهلوی هست که به لطف رادار ضعیف و اویونیک قدیمی و ضعف ذاتی در حمل مهمات دقت‌زن (چه هوا به زمین چه هوا به هوا)، عملاً بجز گروهک‌های تروریستی برای درگیری با سایر دشمن‌های منطقه‌ای ارزش عملیاتی نداشت. (حتی به RWR و پرتابگر چف/فلر هم مجهز نبود و پروژه‌های مختلفی که تحت عنوان صاعقه و آذرخش و کوثر برای ارتقای ناوگان انجام شد، از انگشتان ۲ دست فراتر نرفت.) تایگر و مشتقاتش در مشهد (حدوداً ۱۰ فروند) ، دزفول (حدوداً ۴۰ فروند)، تبریز (حدوداً ۱۰ فروند) و بیرجند (۲ الی ۳ فروند دایورتی) مستقر شده بودن که اکثر ناوگان مستقر در دزفول و تبریز طی جنگ‌های ۱ سال اخیر نابود شدن. 🇮🇷 @Defenders_Plus

مکدانل داگلاس F-4E/D فانتوم (+ فتوفانتوم RF-4E) جنگنده‌ی نسل سوّم چند منظوره‌ی آمریکایی و آچار فرانسه‌ی نهاجا هست که توسط حکومتِ پهلوی خریداری شد و در دورانِ خودش بهترین جنگنده‌ی ساخت بشر برای عملیات‌های مختلف (رهگیری هوایی، بمباران، ضد کشتی، شناسایی و ...) محسوب میشد. (در هیچ چیزی ۱۰ از ۱۰ نبود ولی در همه چیز ۸ از ۱۰ بود.) گرچه در جنگ ۸ ساله با عراق درخشید و عملیات‌های بسیار مهمی رو با موفقیت انجام داد، اما پس از جنگ ارتقای گسترده‌ای نصیب فانتوم نشد و تنها تعداد محدودی تحت پروژه‌ی شهید دوران کمی بروزتر شدن. ورژن D که عملاً فسیل متحرّک محسوب میشد و قابلیت‌های عملیاتی کمتری داشت، در چابهار مستقر گردید و نسخه‌های E در بندرعباس، بوشهر و همدان (کبودرآهنگ) پراکنده شدن. RF-4 فتوفانتوم (نسخه شناسایی غیر مسلّح) در دنیای امروزی که تحت سلطه‌ی ماهواره‌ها و پهپادهاست، یک هواگرد بی‌ارزش و تابوت پرنده‌ی ۲ نفره محسوب میشد و هیچ تلاشی برای افزودن قابلیت رزمی یا تبدیل اونها به نسخه‌ی رزمی انجام نشد. تقریباً ۸۰٪ الی ۹۰٪ از ناوگان فانتوم طی جنگ ۱ سال اخیر از بین رفت. 🇮🇷 @Defenders_Plus

گرومن F-14/A تامکَت، تنها جنگنده‌ی نسل چهارم آمریکایی عملیاتی در ایران هست که هویت و شرف و شناسنامه‌ی نیروی هوایی ارتش محسوب میشه. ترکیب طلایی رادار آگناین (AN/AWG-9) با موشک AIM-54 فینیکس (فونیکس)، موجب درخشش بیش از حد این جنگنده در قوای هوایی ایران گردید (این درخشش هیچوقت در عملیات‌های رزمیِ خودِ ارتش آمریکا حاصل نشد) و تا اواخر دهه‌ی هشتاد شمسی، سپر دفاعی موثر مملکت در مقابل ناوگان هوایی همسایگان محسوب میشد اما بعدها به دلیل کاهش قطعات قاچاقی در بازار سیاه، افزایش هزینه‌های نگهداری، عدم ارتقای راداری/اویونیکی، عدم برآورد نیازهای عملیاتی نوین توسط موشک فکور و استهلاک قطعات موشک فینیکس، موجب کاهش ارزش عملیاتی این جنگنده‌ی نسل ۴ در مقابل جنگنده‌های نسل ۴+ و ۴++ همسایگان شد. یکی از مهمترین ملزومات تامکت، مخزن سوخت اکسترنال برای افزایش ساعات گشت پروازی بود که حداقل در نمایش‌های عمومی انجام نشد. از ناوگان عملیاتی سالم تامکت اطلاعی در دست نیست اما اکثر نسخه‌های زمینگیر که به عنوان انبار قطعه استفاده میشدن، طی جنگ از دست رفتن. 🇮🇷 @Defenders_Plus