زیبایی‌های مازندران تمامی ندارد. طبیعت #خوشواش آنقدر قشنگ است که آدم از دیدنش خسته نمی‌شود. به جاده روستا که برسید، کار سختی‌ست که حواس‌تان از رانندگی پرت نشود. هوا قابل‌پیش‌بینی نیست. اگر خوش‌شانس باشید، ابرها زیر پای‌تان هستند. این‌که می‌گویند از خوشحالی بالای ابرها هستم، بی‌دلیل نیست. خیلی حس دل‌انگیز و عجیبی دارد که ابرها از شما پایین‌تر باشند. هیچ بعید نیست که ناگهان ابرها تصمیم بگیرند ببارند. یا آفتاب دربیاید و همه جا را جذاب‌تر کند. اگر هوا صاف باشد، از آن بالا همه شهرهای اطراف را می‌بینید. در شب‌هایی که هوا صاف است یا روزهایی که ابر و مه در کار نباشد، ‌آمل، محمودآباد، سرخرود، بابل، فریدون‌کنار، قائم‌شهر و ساری دیده می‌شوند. دیگر از قله‌ دماوند نگوییم که به چه قشنگی از این‌جا دیده می‌شود. این منطقه جزو ییلاق‌های کم‌آب است، اما به‌هر حال کسی بدون آب نمی‌ماند. ضمن این‌که چند چشمه‌ زلال در آن وجود دارد. قدم زدن در میان خانه‌های قدیمی روستا،‌ چنان حال خوشی دارد که دل‌تان نمی‌خواهد سفر تمام شود و دوباره به شهر برگردید.

مروارید چشمه ی روز رفته بودیم اونجا سیزده به در .‌‌...

و اما شب اونجا خیلی زیباست هم آسمونش شفاف و پرستاره است اگر هوا صاف باشه من حتی تحمل دیدنش رو ندارم و گاها به گریه می افتم آسمونش واقعا باشکوهه و اینکه شبها روشنایی چند شهر استان پیداست یعنی زمین و آسمون هر دو ستاره بارونن

دقیقا از ایوون خونمون چراغونی چندین شهر مازندران، از ساری تا تنکابن مشاهده میشه که بسیار زیباست!!!

ی چیزی شبیه این که اگه چند دقیقه نگاه کنی فکر میکنی تو آسمونی زمینو یادت میره.... شبای ماه رمضون میرفتم حیاط آسمونو نگاه میکردم اشکم همینطور میریخت... آدم گاهی تحمل این حجم زیبایی رو نداره!!

دماوند هم دقیق و واضح تو مسیری که میریم به سمت خوشواش پیداست که خیلی حس غرور میده به آدم دیدنش ولی خودِ خوشواش پشت کوه میشه که دیگه دماوند پیدا نیست.