در تمام این مدت، زندگی رو حس کردم و میکنم؛ آهنگهارو با تمام وجود حس میکنم، آسمون ابری و آبی رو با تمام شکوهش ستایش میکنم، باد رو روی پوستم حس میکنم و صدای نفس کشیدنم رو میشنوم اما باز انگار بین من و دنیا یه پنجرهاست... یه پنجره و یه دیوار... انگار پشت یه دوربین زندگی رو تجربه میکنم و برام مهم نیست کرکتر اصلی سریال چیکار میکنه...