یه جا خیلی قشنگ نوشته بود: من تورو مثل آخرين روز هفته، مثل پنج دقيقه خوابِ بيشتر، مثل یه صبحانه‌ى دورهمى، مثل بوى سنگک داغ، مثل یه فنجان چای گرم، مثل یه صندلى كنار شومينه، مثل يک كلبه‌ى چوبى تو دل جنگل، مثل خوابيدن زير نور ماه و ستاره‌ها، مثل لبخند زدن به یه بچه، مثل قدم زدن زير بارون، مثل یه مادر، مثل یه پدر، مثل یه خانواده، دوستت دارم..

و در آخر ، من برگشتم ب ِ: )❤️‍🩹 ..

-

دخترباحیانعمت‌است‌ و‌پسری‌که‌قدرش‌را‌بداند‌مرد‌است:)

خدا تورو آفریده تا بهم ثابت کنه زندگی هنوزم قشنگه.

«خیالِ خام من این بود پنهانَت کنم اما ، نمی‌دانم چرا از پُشت هر شعرم نمایانی .»

ترس از دست دادن که را داریم؟ در حالی که هیچ کس در این دنیا به ما تعلق ندارد.

- از اینکه حتی پیش خودمم تظاهر به خوب بودن میکنم و اجازه ی غمگین بودن به خودم نمیدم واقعا خستم ..

-

صحبت از ماه بود ‌، من به تو نگاه میکردم ‌.

«چشم بستم بر تو تا شاید فراموشت کنم هرچه کمتر دیدمت، شد اشتیاقم بیشتر...»