پارت ۲۹ | یه پیشنهاد غیرمنتظره آوا: با دستپاچگی گفتم: ـ چـ... چیزه، دست آرش خیلی کثیف بود! آرش: ـ جانــــم؟؟؟؟ نیکا: ـ می‌شه بگین چی شده؟ آوا: ـ هیچی، هیچی! بهت گفتم که دستش کثیف بود! نیکا: ـ باشه، منم باور کردم! آوا: ـ کافیه! برین سر کلاس، قبل از اینکه استاد برسه. چون بهم گفته دفعهٔ بعد دیر بیام... آرش: حرفم رو قطع کرد و گفت: ـ نمی‌ذاره بیای داخل کلاس! نیکا: ـ اوهوم، باشه. بریم! °-° بعد از کلاس، بیرون از محوطهٔ دانشگاه آوا: با نیکا منتظر بودیم تاکسی برسه تا با هم بریم خونهٔ ما که یهو یه ماشین شاسی‌بلند جلومون وایساد. با دقت که نگاه کردم، دیدمش. آرش! آرش: ـ چرا وایسادین؟ آوا: ـ با اجازهٔ شما، منتظریم تاکسی بیاد! آرش: ـ لازم نکرده! بیاین سوار شین، خودم می‌رسونمتون. آوا: ـ نه، آقای محترم! خودمون می‌رسیم، راضی به زحمت نیستیم. آرش: ـ گفتم بیاین بشینین! نیکا: ـ اَه، آوا! انقدر مسخره نباش، بیا بریم دیگه! آرش: ـ یکم از دوستت یاد بگیر! نیکا دستم رو کشید و به طرف ماشین برد! آرش: ـ خب، یه کافه بریم؟ پایان پارت ۲۹ ❤️

عضویت داخل این چنل الزامی نیست چنل اصلی جوین باشید چنل اصلی جوین نباشی راضی نیستم @DerpZone

پارت ۳۰ | آرش: ـ خب، یه کافه بریم؟ آوا: با تعجب بهش نگاه کردم و گفتم: ـ کافه؟! 😐 ما رو می‌خوای برسونی خونه یا ببری کافه؟! آرش: با خنده گفت: ـ خب، مگه چیه؟ یه قهوه می‌خوریم، بعدشم می‌رسونمتون خونه! آوا: ـ آقای نادری، شما از اول قصدت رسوندن ما به خونه نبود، نه؟! 😂 آرش: ـ حالا خودت بیا، می‌فهمی! آوا: قبول کردم که ما رو به کافه ببره. یکم استرس داشتم، اما با این حال، خیلی دوست داشتم باهاش برم. آرش: با لبخند نگاهم کرد و گفت: ـ بالاخره خانم مرادی با یکی از پیشنهادهای من موافقت کرد! آوا: ـ فکر نکن خیلی خوش‌شانسی آوردی‌ها! فقط چون نیکا هم هست قبول کردم! نیکا: ـ آره جون خودت! 😂 با تعجب بهش نگاه کردم. ـ منظورت چیه؟ ـ هیچی بابا، هیچی! من اصلاً چیزی نگفتم! آرش خندید و ماشین رو روشن کرد. چند دقیقه بعد به کافه رسیدیم. کافه فضای قشنگی داشت و موسیقی آرومی پخش می‌شد. وقتی وارد شدیم، آرش یه میز کنار پنجره انتخاب کرد. من و نیکا نشستیم و آرش هم صندلی روبه‌روی من رو انتخاب کرد. آرش: ـ خب، خانم مرادی! چی سفارش می‌دی؟ آوا: ـ هنوز منو رو ندیدم که! آرش: ـ باشه، ببخشید! نمی‌دونستم برای انتخاب یه نوشیدنی هم باید این‌همه فکر کنی! آوا: ـ آرش! آرش: ـ جانم؟! با شنیدن جوابش سریع نگاهم رو ازش گرفتم. وای، چرا هر بار این‌جوری جوابم رو می‌داد، قلبم تندتر می‌زد؟! نیکا: ـ من فقط یه سؤال دارم! هر دو بهش نگاه کردیم. ـ شما دوتا دقیقاً از کی این‌قدر با هم صمیمی شدین؟! 👀 با شنیدن سؤالش نزدیک بود نوشیدنیم رو اشتباهی سفارش بدم! پایان پارت ۳۰ ❤️