#part31 | «من اینجام...» 🥺 همون‌جا نشسته بودیم دست حامیم هنوز توی دستم بود ولی انگار بدنم هنوز از اون اتفاق می‌لرزید حامیم: نیکا؟ جواب ندادم حامیم: نیکا نگام کن سرمو بالا آوردم اشکم دوباره سرازیر شد نیکا: من... من از این چیزا خیلی می‌ترسم حامیم: می‌دونم نیکا: نه... نمی‌دونی صدام می‌لرزید نیکا: من از بچگی از این می‌ترسم که یه نفر مزاحمم بشه... اینکه یکی بدون اجازه بهم دست بزنه... حامیم اخم کرد حامیم: چی شده بود؟ نیکا: وقتی بچه بودم... یه نفر یه بار... نتونستم ادامه بدم اشکم بیشتر شد حامیم:هوفف باشه باشه لازم نیست بگی نیکا: از اون موقع هر وقت یه نفر بدون اجازه بهم نزدیک میشه بدنم قفل می‌کنه حامیم: نیکا... نیکا: امشب که دستشو آورد سمتم یهو همون حس برگشت... نفسم تند شده بود نیکا: نتونستم حتی درست فکر کنم حامیم سریع از جاش بلند شد حامیم: باشه باشه... آروم ولی من دیگه نتونستم جلوی گریه‌مو بگیرم نیکا: من نمی‌خواستم جلوی تو گریه کنم... حامیم:عهه اشکالی نداره نیکا: خیلی ضایعه... حامیم: اصلنم نیست اشکام رو پاک کردم ولی دوباره سرازیر شدن حامیم چند لحظه مردد موند بعد خیلی آروم گفت: حامیم: نیکا؟ نیکا: هوم؟ حامیم: می‌تونم بغلت کنم؟ سرمو پایین انداختم چند ثانیه طول کشید تا جواب بدم نیکا: آره... حامیم آروم نزدیک شد و بغلم کرد جوری که حس کنم امنم همین که سرمو گذاشتم روی شونه‌ش دوباره زدم زیر گریه نیکا: ببخشید... حامیم: بابت چی؟ نیکا: نمی‌دونم... حامیم: هیچی نگو دستش رو آروم روی پشتم میکشید حامیم: گریه کن اشکالی نداره من فقط گریه کردم حامیم: نفس بکش نیکا: نمی‌تونم... حامیم: می‌تونی آروم چند ثانیه صبر کرد حامیم: با من یه نفس عمیق کشید حامیم: دوباره منم سعی کردم نفس بکشم کم‌کم نفسم آروم‌تر شد حامیم: افرین نیکا: هنوز می‌ترسم... حامیم: نترس دیگه من پیشتم نیکا: نمی‌خوام دوباره همچین حسی داشته باشم حامیم: قرار نیست دیگه اتفاق بیوفته نیکا: ... حامیم: فقط همین‌جا باش سرمو از روی شونه‌ش بلند کردم چشمام خیس بود حامیم: بهتر شدی؟ نیکا: اوهوم حامیم: خوبه نیکا: حامیم؟ حامیم: جان؟ نیکا: ممنون که بغلم کردی حامیم چند ثانیه نگام کرد حامیم: می‌دونستم نیاز داری نیکا: چطور؟ حامیم: چون میدونستم اون لحظه چقدر احساس نا امنی میکردی دوباره اشکم دراومد حامیم: ای بابا دوباره گریه نکن :) نیکا: دست خودم نیست 😭 حامیم: باشه پس گریه کن هرچقدر میخوای خودتو خالی کن یه لبخند کوچیک زدم نیکا: تو چرا این‌قدر خوبی؟ حامیم: من خوب نیستم نیکا: چرا؟ حامیم: (بهش اشاره کردم و گفتم)چون هنوز نتونستم کاری کنم که این لبخندو برگردونم نیکا: فکر کنم همین الان برگردوندیش حامیم لبخند زد حامیم: پس نه تنها امشب بلکه هیچوقت دیگه نمی‌ذارم تنها بمونی نیکا: (قلبم تند تر تپید) _(لبخند زدم) و برای اولین بار، وسط اون همه شلوغی و سر و صدا... •|don't copy |• به قلم:نیکا🤍

پآرت سی و یکم رمآن《🕯𝐃𝐞𝐬𝐭𝐢𝐧𝐲/سرنوشت 》 تقدیم نگآه قشنگتون شد رد احساستون رو زیر این پارت ها جا بزارید... با شوق میخونمش؛🤍 https://eitaa.com/nashenas_app/app?startapp=link_uv4skw3&btn=هرچی.دوست.داری.بگو...:)✨️

عالییییییییی

آمار برسه به ۱۳۰ تا پارت های بعد...

عالیه دختر عالی🫂

بچه ها باورتون میشه یه لحظه چنلی که توش رمان رو نوشته بودم کلا پرید سکته کردم😭😂

😂اخی خوب بنظرم ذخیرش کن

خیلیی رمانت خوبهه ~•~ چشمات خوب میبینهه🥲🤍 #ناشناس

خیلی زیادهه

😂

قلبم اکلیلی شد با خوندنش🥲✨

واقعا خوشگل بوددددد😭✨🤍🥂