به نظر من کسایی که ساینِ تولدشون ( مون و سان ) آریس هستش ، یهجورایی خودخواهن و همین هم باعث شده که من همیشه با اونا کمی کلکل داشته باشم. اما خب، تازگیها نظرم نسبت بهشون خنثیتر شده ، چون فهمیدم خودخواهیِ آریسها دقیقاً مثل یه بچهی ۵ سالهست ، یعنی اصلاً قصد و غرض بدی ندارن و معمولاً اگه کسی رو ناراحت کنن، اصلاً خودشون متوجه نمیشن و کلاً زیاد به عواقب کارهاشون روی بقیه فکر نمیکنن.
این جمله که میگه "تو بقیه رو فقط تا همون عمقی درک میکنی که خودت رو شناخته باشی" ، دقیقاً در مورد آریسها صدق میکنه. اونا همهچیز رو از دریچهی نگاه خودشون میبینن و این نگاهشون هم کاملاً بستگی داره که چقدر روی خودشون کار کرده باشن. حس همدلیشون هم فقط وقتی بیدار میشه که طرف بیاد خیلی واضح و مستقیم بهشون بگه چه حسی داره، وگرنه خودشون اصلاً تو باغ نیستن و متوجه نمیشن.
یه ویژگی خوبشون اینه که خیلی به استقلال و تصمیمهای بقیه احترام میذارن ، درسته که لجبازن، ولی اینجوری نیستن که بخوان نظرشون رو به هر قیمتی به بقیه تحمیل کنن. کلاً مسائل رو خیلی عمیق و شخصی حس میکنن، ولی در عین حال به طرز عجیبی آدمهای فهمیدهای هستن و چون خودآگاهیشون بالاست، خیلی جذب مسائل معنوی و روحی میشن. بین همهی نشانهای زودیاک، آریسها از همه خودآگاهترن و برای رابطهشون واقعاً مایه میذارن. آدمهای خیلی وفادار و پرشوری هستن که من این ویژگیشون رو واقعاً تحسین میکنم.
