من اگر مرده بودم، شاید او می‌گریست؛ اما اگر او می‌گریست، من حتما مرده بودم.

و من گذشتم از آدم‌هایی که دلم میخواست برایشان بمیرم.

نه آن‌قدر خسته‌ام که دست بکشم، نه آن‌قدر مطمئن که آسوده بمانم. جایی میانِ رفتن و ماندن ایستاده‌ام؛ نه لحظهٔ‌ سقوط است، و نه نقطهٔ تعادل.

آره عزیزم او هرگز متعلق به من نبود ، فقط خیال مورد علاقم بود.

چه صنمی باهاش داری؟ دلخوشیمه، میونِ این همه دلمردگی.

🤍•

كاش دنيا طور ديگری بود عزيزٍ من؛ كاش پيتزا آدم را چاق نمى كرد، كاش عصر جمعه دلگیر نبود، كاش بيمارستانها جز براى زايمان بيمارى نداشتند، كاش علاقه به زجر منتهى نمى شد. و تو ! کاش همانطور كه گفته بودى مرا دوست دارى، واقعاً داشتى.

نفهمیدم یهو چی‌شد؛ ولی به خودم اومدم دیدم زندگی وقتایی که تو نیستی اصلاً واسم قشنگ نیست.

- @Docharat

‌اون لحظه‌ای که داری تایپ می‌کنی یهو به خودت میای می‌گی آخه به کی دارم چی می‌گم و پاک می‌کنی.

اگر روزی غمگین روبه‌روی تو ایستادم، فکر نکن که چه‌قدر ضعیف و کم‌توانم؛ به این فکر کن که تو را امن دیدم و روی تو حساب کردم، که روی غمگینم را نشانت دادم.

می‌دانم زندگی می‌گذرد؛ می‌دانم دردهایمان کمرنگ می شود، ولی عزیز من، جوانیمان را از که پس بگیریم؟