میان خورشیدهای همیشه زیبایی تو لنگریست خورشیدی که از سپیده‌دم همه ستارگان بی‌نیازم می کند. _شاملو

زندگی کردن من مردن تدریجی بود آنچه جان کَند تنم، عمر حسابش کردم - فرخی‌‌ یزدی

به این نتیجه رسیدم هر چقدر که در روز ارتباط بیشتری با آدما داشته باشم و باهاشون بیشتر حرف بزنم بعدش بیشتر نسبت ب خودم حس بدی دارم...👀

++

ما را حوصله خریدن نقاب نبود، خوشا آنان که خریدند و عزیزند!

بیشتر از حدی ک فکرشو میکردم از آدما متنفرم (:

و گاهی غم آنقدر در قلبت عمیق است، تا حدی که تو حتی قادر به گریه کردن نیستی. ‌

تلاش می‌کنیم یه چیزیو ب طرف‌مون بفهمونیم ولی نمی‌شه. این زبان برای بیرون از ما ساخته شده؛ شما درد و چطوری می‌خوای به بقیه حالی کنی؟ ما در بیان احساساتمون بیچاره‌ایم! _ه.آ.سایهـ _

_

#امیدبه‌زندگی🫧