چیزی که مردم دوست دارن باور کنن اینه که پنج سال پشت کنکور موندن برای قبولی رشته ای مثل پزشکی فضیلته و هنره. چون بالاخره یه داستان خوب با تم بردباری و کوشش ازش درمیاد. ولی نظر نامحبوب بنده اینه که حماقته. تو پنج سال با قاشق زمین رو بکنی به نفت می‌رسی. پزشکی آخه؟

اصلیه همونیه که تو خیابون دنبال پلاک ماشینشی

سن که می‌ره بالا، متوجه می‌شی که گوارش خوب تمام ماجراست.

آدم‌های مهربون خیلی قشنگن، ولی آدم مهربونی که محبتش رو مدیریت نمی‌کنه و با زیاده‌روی به خودش آسیب می‌زنه، نه. افراطی، در دسترس و کم عزت‌نفس.

‏دلم میخواد هندزفریمو بغل کنم ، بهش بگم مرسی حتی مواقعی که نیازت نداشتم کنارم بودی و کمک کردی حرفای مردمو نشنوم:)

همسایه‌م یه عادت بدی داره اونم اینه که با صدای بلند فیلم نگاه میکنه، اونوقت همسایه‌‌ها از دست من شاکی‌ان چرا؟ چون با بلندگو رفتم تو کوچه فیلمشو اسپویل کردم نمک نشناسای عوضی

اونجایی که چاوشی میگه ‘منو هیچکس، منو هیچی مثل حرف تو نسوزونده بود’ درد داره… از اونی که توقعشو نداری بخوری، خیلی درد داره

زندگی چقدر شبیه ماسوله است؛ سقف خیالِ یکی، کفِ روزمرگیِ دیگریست...

به قول بابا بزرگم زن خوب لياقت ميخواد، نداشته باشي خدا يه جوري ازت ميگيرتش كه تا صد سال نفهمي از كجا خوردي.

شما هم به این خارجیا پز میدین که ما زبونمون جنسیت نداره و درگیر شی و هی این چیزا نیستیم، یا فقط من ندید بدیدم

جدی ینی چی سگ و گربه‌های تو خیابونو ورمیدارین می‌برین پیش خودتون بعد برا سر و سامون دادن بهش شماره کارت میذارین :)))

یادمه یه همکاری داشتیم مدارک پزشکی جعل میکرد تا از بیمه تکمیلی پول بگیره و همیشه ما مچش رو میگرفتیم؛ الان خیلی اتفاقی پیجش رو دیدم، بلاگر شده و درس زندگی میده.