خیلی برام ناراحت کننده س که یه سری آدمایی که خیلی دوسشون داشتم کارایی کردن که دیگه دلم باهاشون صاف نمیشه یا نمیتونم حس قبل رو بهشون داشته باشم؛ یعنی هر چی به درست شدن روابط فکر میکنم به این نتیجه میرسم که تنها راهش این بود که از اول خراب نمیشد.
قبولدارید کِ مظلومانهترین گریه، گریه توی حمومه؟حجم گریه تو اون آب کمه ولی حجم غم اندازه یه دریاس.
از چشم افتادن رو دافنه دوموریه خیلی خوب توصیف کرده اونجایی که میگه: “روزی با خودم فکر میکردم اگر اورا با غریبه ایی ببینم دنیا را به آتش میکشم، اما امروز حاضر نیستم کبریتی روشن کنم تا ببینم او کجاست و چه میکند.”
گفته بودی از پشیمانی بیزاری؛ از اینکه تصمیمی بگیری و بعدها پشیمان بشوی، و من به تو قول میدهم از اینکه مرا از دست دادی، بسیار پشیمان خواهی شد.